History


ΑΡΩΜΑΤΙΚΑ ΦΥΤΑ ΚΑΙ ΒΟΤΑΝΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ
      
    Η θεραπευτική δύναμη των βοτάνων και η ικανότητα τους να καταπραΰνουν τον πόνο είναι γνωστή πριν από την ανακάλυψη της γραφής. Οι πρώτοι άνθρωποι ήταν και οι πρώτοι γιατροί στον κόσµο αφού, εκτός από την εύρεση της κατάλληλης τροφής για να συντηρηθούν, ήταν υποχρεωμένοι να φροντίζουν και για την καταστολή των διαφόρων ασθενειών και ο φυσικός χώρος στον οποίο αναζητούσαν τα μέσα για να γιατρευτούν ήταν η φύση.
    Στα τέλη του Νοέμβρη του 1975 έγινε γνωστή από τα μέσα επικοινωνίας η ύπαρξη μιας σπηλιάς, η οποία ανακαλύφθηκε κατά τη διάρκεια αρχαιολογικών εργασιών σε µια απομακρυσμένη περιοχή της Νότιας Ασίας. Η σπηλιά αυτή, κατοικήθηκε πριν από εξήντα χιλιάδες χρόνια από τον άνθρωπο του Νεάντερνταλ. Στους τοίχους της, χαραγμένα στην πέτρα, µμπορούσε να διακρίνει κανείς καθαρά, φυτά, φύλλα και καρπούς πολλά από τα οποία χρησιμοποιούνται και σήμερα
στην ιατρική.
    Ο άνθρωπος ανακάλυψε µε τη διαδικασία  της « δοκιμής και του λάθους» ποια από τα τοπικά φυτά ήταν αποτελεσματικά στη θεραπεία των ασθενειών και η γνώση αυτή μεταδόθηκε από γενιά σε γενιά τόσο προφορικά όσο και µε πρακτική διδαχή. Τεχνουργήματα από διάφορους πολιτισμούς, όπως τοιχογραφίες από   τάφους,   χαμηλά   ανάγλυφα,   χάλκινα   και   πινακίδες   µε σφηνοειδή γραφή, μαρτυρούν τη σπουδαιότητα που είχαν τα
βότανα για τους αρχαίους λαούς

Ο άνθρωπος ήταν επίσης πληροφορημένος, από την αρχή του πολιτισμού, για τα αποτελέσματα των αρωμάτων στο σώμα στο μυαλό και στα συναισθήματα. Τα λουλούδια χρησιμοποιούνταν για να προσελκύσουν αγάπη, φαγητό και προστασία. Τα αρωματικά φυτά χρησιμοποιούνταν για να γιατρέψουν το σώμα. Τα πιο ακριβά λουλούδια προσφέρονταν στους θεούς και στις θεές σαν θυσία, και η χρήση αρωματικών θυμιαμάτων έχει καταγραφεί από την αρχαιότητα.
        Από την κινέζικη ιστορία µαθαίνουµε ότι, τα βότανα χρησιµοποιούνται εδώ και 4700 χρόνια, σαν φάρµακα. Το πρώτο βιβλίο βοτανολογίας της Κίνας, που γράφτηκε γύρω στο 2700 π.Χ. αναφέρει 365 φυτά που χρησιµοποιήθηκαν για φαρµακευτικούς λόγους. Ο Αυτοκράτορας της Κίνας, ο Shen Nung, είναι ο πρώτος που δοκίµασε φυτά, για  να  ανακαλύψει ποια ήταν δηλητηριώδη και ποια είχαν ευεργετικές ιδιότητες. Συνέταξε 252 θεραπευτικές περιγραφές βοτάνων , τις επιδράσεις  στο ανθρώπινο σώµα,  το πού µπορούσαν να µαζευτούν και το πώς να διατηρηθούν και να διαχειριστούν.


 

Οι πρώτοι λαοί που έκαναν χρήση των βοτάνων ήταν:
1  Οι  Σουμέριοι ήταν οι πρώτοι που ασχολήθηκαν συστηματικά με τα Βότανα από το 6000 π.Χ

2  Οι Ασσύριοι γνώριζαν κι αυτοί πώς να τα χρησιμοποιούν για τη θεραπεία διαφόρων παθήσεων. 

3 Η πρώτη γραπτή αναφορά για τα φαρμακευτικά φυτά, έγινε στην σημερινή Κίνα. Το 4.000 π.Χ., γράφτηκε το πρώτο βιβλίο, για τα αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά. Περιγράφει φυτά και προτείνει χρήσεις.

4  Οι Αιγύπτιοι ασχολήθηκαν και αυτοί με τα βότανα, τα χρησιμοποίησαν και διακόσμησαν με αυτά τους τάφους τους. Aιγυπτιακοί πάπυροι που χρονολογούνται γύρω στο 1700 π.Χ. µαρτυρούν ότι πολλά κοινά βότανα (όπως το σκόρδο και το κέντρο) χρησιµοποιούνται στην ιατρική εδώ και 4000 περίπου χρόνια.  Ο  αρχαίος  πάπυρος  που  ανακάλυψε  ο  αιγυπτιολόγος Ebers στη νεκρόπολη των Θηβών, περιέγραφε 700 φυτά, όπως την αλόη, τη γεντιανή, τον κρόκο, την αλισφακιά τα κρεµµύδια κ.α.


ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΚΑΡΠΕΡΟΥ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ-PROJECT Α΄ ΛΥΚΕΙΟΥ ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΤΟΣ 2013-2014 

5  Οι Έλληνες, οι οποίοι περιέγραψαν τα βότανα πιο συστηματικά. 

Αρωματικά φυτά και βότανα στην αρχαία Ελλάδα
 Στην αρχαία Ελλάδα ο βαθύτερος γνώστης των βοτάνων θεωρούνταν ο Κένταυρος Χείρων. Βότανα, όπως το Κενταύριον και το Χειρώνιον φέρουν ακόµα το όνοµά του. Ο µαθητής του Ασκληπιός  συνέχισε  την  επιστήµη  .
  Αργότερα  ήρθε  ο Ιπποκράτης (460-370 π.Χ.) που µε τις θεραπείες του αναγνωρίστηκε σαν ο «πατέρας της Ιατρικής». Ο Ιπποκράτης επικεντρώθηκε στις θεραπευτικές ιδιότητες των φυτών και κατέγραψε περίπου 400 είδη βοτάνων που η χρήση τους ήταν γνωστή κατά τον 5ο αιώνα π.Χ.  Αναφέρθηκε  στις θεραπευτικές   τους   ιδιότητες   σε   µια   σειρά βιβλίων του όπου καταγράφει 236 φυτικά φάρµακα, απαλλάσσοντας την ιατρική από την δεισιδαιµονία και την µαγεία, καθώς κατά τους µυθικούς χρόνους και µετέπειτα η θεραπευτική θεοποιήθηκε, επειδή ήταν αδύνατο στους ανθρώπους     να     πιστεύουν     πως     κοινοί συνάνθρωποί τους είχαν τη δύναµη να θεραπεύουν, χωρίς την µεσολάβηση κάποιας υπεράνθρωπης θεϊκής δύναµης. Ο Ιπποκράτης ταξινόµησε σε κατηγορίες όλες τις τροφές και τα βότανα ανάλογα µε την θεµελιώδη τους ιδιότητα (θερµό, ψυχρό, ξηρό και υγρό) και θεωρούσε ότι η καλή υγεία διατηρείται όταν οι ιδιότητες αυτές είναι σε ισορροπία, καθώς και µε την φυσική άσκηση και τον άφθονο καθαρό αέρα, επίσης πίστευε πως αν οι άνθρωποι  ζούσαν  σωστά   και  τρέφονταν  σωστά,  τότε  δεν  θα υπήρχε η ιατρική, επειδή δεν θα υπήρχαν αρρώστιες.
     Θεόφραστος ο Ερέσιος (372 – 287 π.X.) είναι ο πρώτος και ο πιο ολοκληρωμένος γνώστης της βοτανικής. Ακολούθησε καθαρά βιολογικές μεθόδους για την περιγραφή του κόσµου των φυτών αλλά και τις φαρμακολογικές ιδιότητές τους. Συγκέντρωσε όλες τις γνώσεις περί φυτών της εποχής του σε δύο περισπούδαστα έργα µε
τους τίτλους "Περί Φυτών Ιστορίαι", όπου θεμελιώνονται οι βασικές αρχές της σύγχρονης βοτανικής και αποτελείται από 9 βιβλία, όπου αναφέρονται  ονοµαστικά  τα  φυτά,  η  γένεσή τους,   η   ανάπτυξη,   ο   πολλαπλασιασµός,   η μορφολογία, η γεωγραφική προέλευσή τους και τέλος η ιαµατική τους δύναµη. Το ένατο βιβλίο είναι κυρίως φαρμακολογικό,  και"Περί Φυτών Αιτίαι" όπου αποτελείται από 6 βιβλία, είναι συνέχεια του προηγούµενου και ερµηνεύει βάσει των αριστοτελικών δογµάτων την γένεση, τον πολλαπλασιασµό και τις θεραπευτικές ιδιότητες των φυτών. 
     Ο Θεόφραστος θεωρείται ο πατέρας της Βοτανικής και πρόδροµος της φαρµακογνωσίας. Η εξέταση των φυτών είναι λεπτοµερής και χωρίς προκαταλήψεις της εποχής του και πολλές περιγραφές βρίσκονται στο ύφος των καλυτέρων νεότερων περιγραφών. Μετά τον θάνατο του Θεόφραστου η βοτανολογία για πολλά χρόνια παρέµεινε στάσιµη. Ειδικά κατά την Ρωµαϊκή και Αλεξανδρινή   εποχή   δεν   συναντάµε   κάτι   αξιόλογο,   τα   φυτά µελετούνται µόνο για την χρησιµότητά τους.
    Ο ∆ιοσκουρίδης ο Αναζαρβεύς (40-90 µ.Χ.), θεμελιωτής της φαρµακολογίας επανάφερε τη Βοτανική στο προσκήνιο κατά τον πρώτο µ.Χ. αιώνα. Το  πεντάτοµο  σύγγραµµά  του  “Περί  Ύλης  Ιατρικής”  που περιγράφει 950 περίπου φάρµακα εκ των οποίων τα 600 είναι φυτικά, είναι µια ανεκτίµητη πηγή πληροφοριών διότι βασίζεται κατά ένα μεγάλο µέρος σε δικές του θεωρίες και εµπειρίες και ήδη διακρίνει κανείς την κατάταξη των φυτών   σύµφωνα   µε   τις   ενεργές   ύλες   και   τις   θεραπευτικές ικανότητες    του    κάθε    φυτού.  Μπορεί να θεωρηθεί ως το πρώτο (διασωζόµενο) σύγγραµµα φαρµακολογίας και επηρέασε σηµαντικά τους επόµενους συγγραφείς, ανάµεσα στους οποίους και το Γαληνό. 
    Στους πρωτοπόρους ιατρούς των τελευταίων χρόνων της αρχαιότητας ανήκει και ο Κλαύδιος Γαληνός. Στόχος του Γαληνού ήταν να συµπληρώσει τις γνώσεις του Ιπποκράτη µε στοιχεία ανατοµίας και φυσιολογίας. Στα συγγράµµατά του αναφέρει 304 απλά  φάρµακα από τον κόσµο των φυτών και 155 άλλες ύλες από την φύση. Η φαρµακευτική  τεχνολογία που επινόησε θεωρείτο πρωτοποριακή µέχρι τον 18ο αιώνα. Ο Γαληνός έµελλε να επηρεάσει, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον γιατρό της αρχαιότητας, την εξέλιξη της ιατρικής στη ∆ύση, τουλάχιστον µέχρι την Αναγέννηση. Τα βιβλία του µεταφράστηκαν στα Λατινικά και επικράτησαν ως κλασσικά συγγράµµατα   στις   ιατρικές   σχολές   της   Ευρώπης.*(1)


Αρωματικά φυτά και βότανα στο Μεσαίωνα και στα νεότερα χρόνια
Μετά την πτώση της Ρώµης , η ευρωπαϊκή βοτανολογική παράδοση δεν καταπνίγηκε τελείως από τον Μεσαίωνα που ακολούθησε. Οι «βάρβαροι» έφεραν µαζί τους τα δικά τους βοτανικά  θεραπευτικά  έθιµα  που  προστέθηκαν  στις  Ρωµαϊκές µεθόδους και επιβίωσαν.  Με την εξάπλωση του Χριστιανισµού οι δυο παραδόσεις αντάλλαξαν  φάρµακα  και  δοκιµασµένες  θεραπείες.  Σε  όλο  το Μεσαίωνα η Εκκλησία έπαιξε σηµαντικό ρόλο και στην καλλιέργεια φυσικών κήπων και στην εισαγωγή νέων βοτάνων.    Μόνο που η γνώση για τις φαρµακευτικές ιδιότητες των βοτάνων και η αρχαία θεραπευτική παράδοση που καταγράφουν αρχαία βοτανολόγια και ιατρικές πραγµατείες ήταν προνόµιο των µάγων και των ιερέων, που    κατόρθωναν  µε  τα  φαρµακευτικά  ποτά,  τα  έλαια  κα  τις αλοιφές που έφτιαχναν να γιατρεύουν πολλές αρρώστιες, στερεώνοντας τη θέση τους και τη δύναµή τους απέναντι στους πιστούς. Με την έλευση της τυπογραφίας, η Κλασική γνώση ξέφυγε από τους τοίχους των µοναστηριών     και εξαπλώθηκε συµπληρώνοντας  την  λαϊκή  ιατρική .   Με την έλευση της τυπογραφίας, η Κλασική γνώση ξέφυγε από τους τοίχους των µοναστηριών     και εξαπλώθηκε συµπληρώνοντας  την  λαϊκή  ιατρική  και καθώς η µάθηση βγήκε από τα µοναστήρια άρχισε πάλι να δίνεται  έµφαση  στη  θεραπευτική  τέχνη  και  στις  επιστηµονικές αρχές που διδάσκονταν  κάποτε στη σχολή του Σαλέρνο.
Κατά τον 16ο και το 17ο αιώνα δηµοσιεύτηκαν πολλά βοτανολόγια που στόχευαν να βοηθήσουν όσους ασχολούνταν µε τη βοτανοθεραπεία στον προσδιορισµό και στη χρήση των φυτών.
 


Οι πάπυροι του Eber 
Στους αρχαίους Αιγύπτιους
Η πρώτη γραπτή αναφορά που έχουμε για την φαρμακευτική χρήση των φυτών και άλλων φυσικών ουσιών έρχεται από την Αίγυπτο το 1500 π.Χ. Οι πάπυροι του Ebers, που πήραν το όνομά τους από τον Georg Ebers, ο οποίος τους αγόρασε σε δημοπρασία τα μέσα του 18ου αιώνα, αναφέρονται σε δεκάδες φαρμακευτικά φυτά και τις χρήσεις του, αλλά την ίδια στιγμή την χρησιμότητά του σε ξόρκια και τελετές των αρχαίων Αιγύπτιων. Ανάμεσα στα φυτά που αναφέρονται, είναι το μύρο (Commiphora molmol), το καστορέλαιο (Ricinus communis) και το σκόρδο (Allium sativum).
 

Στους αρχαίους Ινδούς
Την ίδια περίπου περίοδο (1500 π.Χ.), οι Βέδες, επικά ποιήματα, περιέχουν πλούσιες πληροφορίες σχετικά με τις λαϊκές παραδόσεις και την φαρμακευτική χρήση των βοτάνων. Το 400 π.Χ. έχουμε μια πολύ λεπτομερής ιατρική καταγραφή του ιατρού Chakara, το Charaka Samhita. Στο έργο του αναφέρονται περίπου στα 350 φαρμακευτικά φυτά, ανάμεσά του το Ammi visnaga, που τότε χρησιμοποιούνταν πολύ για το άσθμα και ηCentella asiatica, που χρησιμοποιούσαν τότε για την καταπολέμηση της λέπρας.


Το Charaka samhit


Αρχαία Ελληινκή Ιατρική 

Ο Ιπποκράτης
Στους αρχαίους Έλληνες
Γύρω στο 400 π.Χ. στην αρχαία Ελλάδα, η ιατρική άρχισε να ξεχωρίζει από τις δεισιδαιμονίες, τον μαγικό και πνευματικό κόσμο. Ο Ιπποκράτης, ο ελληνικός 'πατέρας της ιατρικής' θεωρούσε την ασθένεια να έχει φυσική αιτία και πίστευε ότι η ιατρική πρέπει να εφαρμόζεται χωρίς μαγεία και τελετουργίες. Ο ίδιος σύγγραψε πάρα πολλά έργα για πολλούς τομείς της ιατρικής και του ανθρώπινου οργανισμού. Ο Ιπποκράτης έδινε μεγάλη σημασία στην 'διατροφή' που τότε σήμαινε και τι έτρωγε ένας άνθρωπος αλλά και ο τρόπος ζωής του.

Γύρω στο 300 π.Χ. ένας άλλος σημαντικός Έλληνας, ο φιλόσοφος και βοτανολόγος Θεόφραστος έγραψε παραπάνω από 240 έργα, πολλά από αυτά πάνω στην Βοτανική. Ανάμεσα σε αυτά ήταν τα γνωστά 'Περί φυτών ιστορία' και ‘Περί φυτών αιτιών'. 



Ο Θεόφραστος
Στον 1ο αιώνα μ.Χ., ο ιατρός Διοσκουρίδης ο Πεδάνιος έγραψε ένα πολύ σημαντικό έργο το 'Περί ύλης ιατρικής', που σύντομα έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ. Ο στόχος του ήταν να φτιάξει ένα ακριβές και έγκυρο έργο και σίγουρα το κατάφερε, κάνοντας αναφορά σε πάνω από 600 φυτά και άλλες φυσικές ουσίες. Μεταφράστηκε σε πάρα πολλές γλώσσες και τον 5ον αιώνα μ.Χ. ήταν το πρώτο έργο που έφερε και σχέδια, σχεδόν του κάθε φυτού που αναφέρονταν στις σελίδες του.


Ο Διοσκουρίδης
Τον 2ον αιώνα μ.Χ. ο Γαληνός, που εργάζονταν στην Ρώμη είχε πολύ σημαντική επιρροή στην εξέλιξη της βοτανικής ιατρικής. Ο ίδιος έγραψε πάρα πολλά έργα, σχεδόν σε όλους τους τότε γνωστούς τομείς της ιατρικής. Ο Γαληνός που ήταν επηρεασμένος από την Ιπποκρατική θεωρία, βάσισε την δικιά του θεωρία στην 'θεωρία των 4 χυμών'. Οι ιδέες του ίσως άλλαξαν μορφή στη Δυτική Ιατρική και ήταν οι θεωρίες που ακολουθούνταν για τα επόμενα 1400 χρόνια. Τα σκευάσματα του Γαληνού, γνωστά και ως γαληνικά σκευάσματα είναι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται μέχρι στις μέρες μας από τους βοτανολόγους ιατρούς.
Ο Γαληνός 

Στους αρχαίους Κινέζους
Η πρώτη γραπτή καταγραφή από την Κίνα έρχεται τον 1ον περίπου αιώνα π.Χ. με τον τίτλο 'Yellow emperor's classic of internal medicine'. Σε αυτό το έργο γίνεται αναφορά σε πολλές λαϊκές παραδόσεις που σχετίζονται με βότανα αλλά και αναφορές στην θεωρία της κινέζικης ιατρικής. Μία από αυτές είναι η εξής: ''Για να θεραπεύσεις μια ασθένεια πρέπει να εξετάσεις όλο το γενικό πλαίσιο, να διερευνήσεις τα συμπτώματα, και να παρακολουθήσεις τα συναισθήματα και τις συμπεριφορές. Αν κάποιος επιμένει στην ύπαρξη φαντασμάτων και πνευμάτων, τότε κάποιος δεν μπορεί να μιλήσει για την θεραπευτική''.




Λίγο αργότερα, τον 1ο αιώνα μ.Χ. γράφτηκε ένα επίσης σημαντικό έργο το 'Divine husbandman's classic', το οποίο είχε 364 αναφορές σε βοτανικά σκευάσματα, από τα οποία τα 262 ήταν για φαρμακευτικά φυτά. Ανάμεσά τους ήταν το Bupleurum chinense, το Tussilago farfara και η Glycyrrhiza uralensis. Αυτό το Ταοϊστικό κείμενο έβαλε τα θεμέλια για την συνεχή ανάπτυξη και εξέλιξη της παραδοσιακής Κινέζικης ιατρικής μέχρι και τις μέρες μας. Έτσι στην Κίνα αναπτύχθηκε μία θεωρία, παρόμοια με την θεωρία των 4 χυμών αλλά λίγο διαφορετική, η οποία υπάρχει και χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα.







Στο εμπόριο
Το εμπόριο ανάμεσα στην Ευρώπη, την Μέση Ανατολή, την Ινδία και την Ασία ήταν καλά εδραιωμένο γύρω στον 2ον αιώνα μ.Χ., κάνοντας εύκολη την εισαγωγή και εξαγωγή φαρμακευτικών βοτάνων και μπαχαρικών. Τα μοσχοκάρφια, για παράδειγμα, (Eugenia caryophyllata) που αυτοφύονταν στις Φιλιππίνες και στα νησιά της Νέας Γουϊνέας, εισήχθησαν στην Κίνα περίπου τον 3ο αιώνα π.Χ. και έφτασαν στην Αίγυπτο τον 2ο αιώνα μ.Χ. και στις περισσότερες χώρες της τωρινής Ευρώπης γύρω στον 8ο αιώνα μ.Χ. Με την ποικιλία των διαθέσιμων φαρμακευτικών φυτών συνεχώς να αυξάνεται, πολλοί συγγραφείς προσπάθησαν να καταλογοποιήσουν τα φυτά με τις γνωστές φαρμακευτικές τους ιδιότητες και τις δράσεις τους.

Μεσαιωνικός θεραπευτής
Όπως συμβαίνει και σήμερα, έτσι και τότε πολλές φυλές και λαοί βασίζονταν στους σοφούς, γιατρούς ή ιερείς για να γιατρέψουν τις ασθένειές τους. Αυτοί οι θεραπευτές είχαν τις περισσότερες φορές πλήρη άγνοια σε ότι αφορούσε την σχολαστική ιατρική, παρόλα αυτά με την εμπειρία που αποκτούσαν και την μαθητεία δίπλα στους θεραπευτές που τους μυούσαν, αντιμετώπιζαν τις ασθένειες, βοηθούσαν στις γέννες και χρησιμοποιούσαν τα τοπικά διαθέσιμα βότανα της περιοχής τους για να επιτύχουν το σκοπό τους. Τείνουμε να υποβαθμίζουμε της ιατρικές ικανότητες κάποιων μη αναπτυγμένων ανθρώπινων κοινοτήτων και συγκεκριμένα στην Μεσαιωνική Ευρώπη, αλλά υπάρχουν αβάσιμες πληροφορίες που αποδεικνύουν το αντίθετο. Για παράδειγμα, σχετικά σύγχρονες ανασκαφές σε ένα μοναστήρι του 11ου αιώνα στην Σκωτία έφεραν στην επιφάνεια ότι οι μοναχοί εκεί χρησιμοποιούσαν εξωτικά φυτά ,όπως η οπιούχα παπαρούνα και η κάνναβης, ως παυσίπονα και αναλγητικά.
Οι γιατροί του Myddfai

Παρόμοια, οι βοτανολόγοι στο Myddfai, ένα χωριό της Νότιας Ουαλίας, γνώριζαν την διδασκαλία του Ιπποκράτη και χρησιμοποιούσαν στην πρακτική τους πληθώρα από φαρμακευτικά φυτά. Για παράδειγμα, ορίστε μια από τις συνταγές τους για να δυναμώσουν την όραση κάποιου ασθενή του 13ου αιώνα μ.Χ.:
''Πάρτε Ευφρασία και κόκκινο μάραθο, μία χούφτα από το καθένα, και μισή χούφτα απήγανο, αποστάξτε τα και πλύνετε τα μάτια σας με αυτά καθημερινά''. 



Ισλαμική απεικόνιση του μανδραγόρα


H Dhanvantari


Η Ισλαμική και Ινδική ιατρική του 5ου - 15ου αιώνα
 Η παραδοσιακή πρακτική ιατρική έμεινε σχεδόν ανεπηρέαστη από σαρωτικές δυνάμεις της ιστορίας, αλλά η σχολαστική δυτική ιατρική υπέφερε ιδιαίτερα με την πτώση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Χάρη στην άνθηση της Αραβικής κουλτούρας τα επιτεύγματα της Ελληνικής και Ρωμαϊκής περιόδου κατάφεραν να διασωθούν και να εξελιχθούν. Η εξάπλωση του Ισλαμικού πολιτισμού στην Βόρεια Αφρική και στη τωρινή Ιταλία, Ισπανία και Πορτογαλία έφερε σαν αποτέλεσμα την ίδρυση σημαντικών ιατρικών σχολών, όπως της Κόρδοβας στην Ισπανία. Οι Άραβες απέδειξαν ότι ήταν άριστοι φαρμακοποιοί, κάνοντας μείξεις των θεραπευτικών φυτών για να βελτιώσουν την φαρμακευτική τους ικανότητα και τη γεύση τους. Οι επαφές τους με την Ινδική και Κινέζικη ιατρική σημαίνει ότι είχαν ένα αξιόλογο εύρος από ιατρικές και βοτανικές γνώσεις για να δουλέψουν.
Ο Avicenna
Ο Avicenna, που έζησε γύρω στο 10ο αιώνα μ.Χ. ήταν ένας από τους σημαντικότερους γιατρούς μέχρι τώρα. Ο ίδιος έγραψε το έργο 'Canon of Medicine' το οποίο και διδάσκονταν σε σχεδόν όλες τις ιατρικές σχολές της τότε εποχής. Ο ίδιος έγραψε πάνω από 450 έργα με διάφορα θέματα και τα 40 από αυτά ήταν ειδικά για την ιατρική. ΟAvicenna στην θεωρία του κράτησε τους 4 χυμούς και ιδιοσυγκρασίες, τους ίδιους που υποστήριζε ο Ιπποκράτης και ο Γαληνός. 

Ακόμα πιο ανατολικά, τον 7ο αιώνα π.Χ. η Ινδία γνώρισε έναν χρυσό αιώνα άνθησης της ιατρικής. Χιλιάδες μαθητές, σπούδασαν την Ayurveda σε ιατρικές σχολές και ιδιαίτερα στην Nalanda. Εκεί, οι λόγιοι κατέγραφαν τα ιατρικά επιτεύγματα της εποχής και προόδευαν σε τομείς όπως η ίδρυση νοσοκομείων, οίκους μητρότητας και την δημιουργία βοτανικών κήπων για φαρμακευτικούς λόγους. Η Ayurveda πίστευε 5 στοιχεία σε αντίθεση με την ελληνική χυμική θεωρία των 4 στοιχείων, προσθέτοντας τον 'αιθέρα' στα ήδη γνωστά. Από τότε μέχρι σήμερα η παραδοσιακή Ινδική ιατρική παρέμεινε μια ολιστική μορφή θεραπείας κοιτάζοντας όλον τον οργανισμό σαν ένα.

Θεραπευτές την κεντρικής και νότιας Αμερικής
Στην άλλη πλευρά του κόσμου, στους πολιτισμούς των Μάγια, Αζτέκων και Ίνκας , η βοτανική παράδοση ήταν ιδιαίτερα δυνατή, έχοντας πολύ καλή γνώση για τα τοπικά φαρμακευτικά φυτά. Υπάρχουν πληροφορίες ότι οι Ίνκας είχαν πάρει βοτανολόγους από την τωρινή περιοχή της Βολιβίας, πίσω στο Cuzco του Περού, καθώς κατείχαν πολύ σημαντικές γνώσεις και ικανότητες, ανάμεσα σε αυτές να καλλιεργούν πενικιλίνη σε φλούδες πράσινης μπανάνας.

Την ίδια στιγμή υπήρχαν πολιτισμοί που η ιατρική και η θρησκεία ήταν ιδιαίτερα συνδεδεμένες. Ένα ακραίο παράδειγμα είναι οι Αζτέκοι. Εκεί οι πάσχοντες από δερματικές παθήσεις, για να κατευνάσουν τον θεό Xipe, φορούσαν τα γδαρμένα δέρματα των θυσιασμένων θυμάτων. Ευτυχώς παρόμοιες θυσίες δεν ήταν ο μόνος τρόπος της θεραπείας μίας ασθένειας. Πολλά βοτανικά σκευάσματα ήταν γνωστά τότε, συμπεριλαμβάνοντας είδη του Σμίλαξ, Smilax spp., ένα βότανο που χρησιμοποιούνταν από τότε για να θεραπεύσει την ψωρίαση και άλλες σχετικές ασθένειες.


Γιατρός των Ίνκας

Γιατρός των Αζτέκων





Η αναγέννηση της Ευρωπαϊκής ευρυμάθειας 1000-1400 μ.Χ.
Στις αρχές του Μεσαίωνα οι ευρωπαίοι λόγιοι άρχισαν σιγά σιγά να απορροφούν την αραβική ιατρική γνώση, ενώ την ίδια στιγμή πολλά ελληνικά, αιγυπτιακά και ρωμαϊκά ιατρικά κείμενα που φυλάγονταν στις βιβλιοθήκες της Κωνσταντινούπολης άρχισαν να κυκλοφορούν πάλι στην Ευρώπη και να ιδρύονται ιατρικές σχολές, πανεπιστήμια και νοσοκομεία.
Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η ιατρική σχολή του Σαλέρνο στην δυτική ακτή της Ιταλίας. Όχι μόνο επέτρεπαν την μάθηση σε μαθητές οποιασδήποτε θρησκείας αλλά επέτρεπαν και την φοίτηση σε γυναίκες, που μέχρι πριν δεν επιτρέπονταν. Μάλιστα το 1050 μ.Χ. η Τροτούλα μετά την μαθητεία της στη σχολή υπήρξε καθηγήτρια στην ίδια σχολή και έγραψε και ένα πολύ σημαντικό βιβλίο πάνω στην μαιευτική. Τα βότανα φυσικά ήταν το κέντρο της θεραπείας και ένα από τα γνωμικά της σχολής του Σαλέρνο ήταν το εξής:
''Φασκόμηλο, ο σωτήρας΄φύση ο συμφιλιωτής''.

Γύρω στον 12ο αιώνα το εμπόριο με την Ασία και την Αφρική είχε αναπτυχθεί πολύ, έτσι δεκάδες νέα φυτά και μπαχαρικά έφταναν συνεχώς στην Ευρώπη. Η Hildegard του Bingen, ton 11ο αιώνα, μία σπουδαία Γερμανίδα μύστης, φιλόσοφος και βοτανολόγος θεωρούσε την Alpinia officinarum σαν το 'μπαχάρι της ζωής', που δόθηκε από τους Θεούς ώστε να προσφέρει υγεία και να προστατεύσει τους ανθρώπους από τις ασθένειες. Το βότανο αυτό προέρχονταν από την Ασία, όπου και χρησιμοποιούταν σαν τονωτικό και θερμαντικό του γαστρεντερικού συστήματος.

Η ενοποίηση της Ασίας
Τα ταξίδια του Μάρκο Πόλο στην Κίνα, τον 14ο αιώνα, συνέπεσε με την ενοποίηση όλης της Ασίας, από την Κίτρινη θάλασσα στην Κίνα μέχρι την Μαύρη θάλασσα στην νοτιοανατολική Ευρώπη από τον Τζέκινς Χαν και τον εγγονό του. Ευτυχώς ούτε η κινέζικη αλλά ούτε και η Ινδική ιατρική παράδοση απειλήθηκε από αυτή την κατάκτηση. Οι Μογγόλοι αρχηγοί ήταν αυστηροί απέναντι στην απαγόρευση συγκεκριμένων τοξικών φυτών, όπως το Ακόνιτο (Aconitum napellus), αλλά το διάταγμά τους είχε ένα στοιχείο αυτοσυντήρησης, αν λάβουμε υπόψη την εναλλακτική χρήση του ακόνιτου σαν δηλητήριο που βάζανε στα βέλη τους, κάτι που χρησιμοποιούσαν απέναντι στους εχθρούς τους.

Σε άλλα μέρη της Ασίας, όπως το Βιετνάμ και η Ιαπωνία, η κινέζικη κουλτούρα και ιατρική άσκησαν την πρωταρχική επιρροή. Παρότι η kampoh, η παραδοσιακή γιαπωνέζικη ιατρική, είναι μοναδική στην χώρα αυτή, οι ρίζες της πηγάζουν από την κινέζικη πρακτική.

Τζέκινς Χαν

Γιαπωνέζος γιατρός


Εμπόριο τον 15ο αιώνα


Το εμπόριο μεταξύ ηπείρων
Κατά τον 15ο αιώνα πληθώρα από καινούρια εξωτικά φυτά πλημμύρισαν στην Ευρώπη. Μερικά από αυτά ήταν το τζίντζερ (Zingiber officinalis), το κάρδαμο (Eletteria cardamomum), το μοσχοκάρυδο (Myristica fragrans), το τουρμέρικ (Curcuma longa), η κανέλα (Cinnamomum verum) και η σέννα (Cassia senna). Αυτή η σχέση βέβαια ήταν και από τις 2 πλευρές, καθώς ευρωπαϊκά φυτά έφταναν στην Κίνα, όπως το φασκόμηλο (Salvia officinalis).
Η άφιξη του Κολόμβου στην Αμερική την ίδια περίπου περίοδο, μαζί με τα άλλα λάφυρα, έφερε πίσω πληθώρα από άγνωστα μέχρι τότε φυτά. Κάποια από αυτά ήταν τα Guaiacum officinale και Cinchona spp με πολύ ισχυρή δράση απέναντι στην μαλάρια, σύφιλη, πυρετούς, ανεμοβλογιά και άλλες σοβαρές ασθένειες.



Η υγεία και η υγιεινή από το 1400 - 1700 μ.Χ.
Με όλα τα καινούρια φαρμακευτικά φυτά που πια χρησιμοποιούνταν στην Ευρώπη και την θεραπευτική γνώση που είχε αποκτηθεί από την Ασία, Αφρική και Αμερική σε επισκέψεις των ευρωπαίων εκεί, έπρεπε η υγεία των ανθρώπων να είχε βελτιωθεί κατά πολύ. Η αλήθεια όμως είναι ότι συνέβαινε το αντίθετο, καθώς εκείνη την περίοδο η Ευρώπη αντιμετώπιζε πολύ δύσκολες ασθένειες. Σε αντίθεση, οι Ινδιάνοι στην Αμερική, πριν την άφιξη του Κολόμβου είχαν μεγαλύτερη μακροζωία και υγιέστερες ζωές από ότι οι Ευρωπαίοι. Αυτό δεν είναι δύσκολο να το φανταστεί κανείς, όταν στις ευρωπαϊκές χώρες υπήρχαν ανοιχτοί βόθροι, υπερπληθυσμός και άγνοια για την καθημερινή, απλή υγιεινή.

Καταστάσεις σαν τις παραπάνω, ήταν γόνιμο έδαφος για την εξάπλωση των αρουραίων, φορέων της πανούκλας από τα Μεσογειακά λιμάνια στην δυτική Ευρώπη. Από τα μέσα του 14ου αιώνα η πανούκλα σκότωσε εκατομμύρια ανθρώπους και σε κάποιες περιπτώσεις γύρω στο 50% του πολιτισμού. Καμία θεραπεία, ούτε βοτανική, ούτε από ιχνοστοιχεία μπορούσε να εμποδίσει αυτή την θανάσιμη πληγή. Έτσι, οι επιδημίες συνέχιζαν να καταπληγούν την Ευρώπη και την Ασία μέχρι τα μέσα του 18ου αιώνα.

Η σύφιλη, ήταν ακόμα μια ασθένεια που εξαπλώνονταν στους θαλασσοπόρους. Θεωρείτε ότι έφτασε στην Νάπολη από το πλήρωμα του Κολόμβου, οι οποίοι την έφεραν από την Καραϊβική γύρω στην δεκαετία του 1490 - 1500. Πολύ γρήγορα εξαπλώθηκε στην Ευρώπη και έφτασε στην Ασία γύρω στο 1550,

Οι Ευρωπαίοι γιατροί είχαν μικρή επιτυχία απέναντι σε τόσο δυνατές ασθένειες όπως η πανούκλα. Ίσως, αν η πρακτική τους δεν βασίζονταν τυφλά στην θεωρία του Γαληνού και εξελίσσονταν συνεχώς όπως συνέβαινε στη Κίνα και στην Ινδία, όπου η ήδη γνωστή πρακτική εμπλουτίζονταν από τις νέες γνώσεις και αναθεωρούνταν, τα πράγματα να ήταν διαφορετικά. Πολλοί θάνατοι σημειώθηκαν προς τους ασθενείς των ευρωπαίων γιατρών, προσπαθώντας να φέρουν την χυμική ισορροπία, χορηγώντας τοξικά ιχνοστοιχεία ή με αιματοχυσία. Πράγματι, η αυξανόμενη χρήση των θεραπειών με ιχνοστοιχεία, όπως o υδράργυρος, οδήγησαν προς την ανάπτυξη των χημικών παρασκευασμάτων, με αποκορύφωμα την απόσπαση της ιατρικής πρακτικής από τα βοτανικά σκευάσματα.

Η πανούκλα


Στολή γιατρού για την πανούκλα




Η επιρροή του Παράκελσου
Ο Παράκελσος ήταν από τους πρώτους γιατρούς που δεν ακολούθησαν την θεωρία του Γαληνού και επέλεξε την λεπτομερή παρακολούθηση της ιατρικής. Ο ίδιος υποστήριζε ότι δεν πήρε γνώσεις ούτε από τον Ιπποκράτη, ούτε τον Γαληνό, ούτε από κανέναν άλλο. 'Πήρα την γνώση μου από τον καλύτερο δάσκαλο, την εμπειρία και την σκληρή δουλειά'. 'Ο γιατρός δεν χρειάζεται ευγλωττία ή να έχει γνώσεις των γλωσσών ή των βιβλίων, αλλά την γνώση της φύσεις και των έργων της'. Ο ίδιος έλεγε: 'εξαρτάται μόνο από την δόση αν κάτι είναι θεραπευτικό ή δηλητήριο'.

Έτσι ο Παράκελσος είχε σημαντική επιρροή στην εξέλιξη της χημείας, της μοντέρνας ιατρικής, της βοτανικής ιατρικής και της ομοιοπαθητικής. Είναι γνωστός ως ο 'Πατέρας της χημείας', αλλά και σαν αλχημιστής. Ο Παράκελσος ήταν επίσης ακόλουθος του 'Doctrine of Signatures' - 'Δόγμα των υπογραφών', μία αρχαία θεωρία που υποστήριζε ότι η μορφή ενός φυτού προσδιόριζε το τι ασθένειες θα θεράπευε. Επίσης πίστευε στην χρήση των τοπικών φυτών, αντί στην εισαγωγή ακριβών εξωτικών φυτών. Ο Culpeper και η εκτύπωση βοτανικών έργων


Την υπεράσπιση της χρήσης τοπικών θεραπευτικών φυτών του Παράκελσου υποστήριξε έντονα ο Culpeper, λίγο αργότερα. Το πιο γνωστό του βιβλίο ήταν το 'The English physitian' και είχε την εξής υποσημείωση: 'Περιέχοντας μια πλήρη μέθοδο όπου ο άνθρωπος μπορεί να διατηρήσει το σώμα του σε υγεία, να θεραπεύσει τον εαυτό του από κάποια ασθένεια με κόστος 3 πένες, με πράγματα που φυτρώνουν μόνο στην Αγγλία, που είναι ότι καλύτερο για τα αγγλικά σώματα'.

Nicholas Culpeper
Στην περίοδο του αγγλικού εμφύλιου πολέμου, ο Culpeper υπηρέτησε τις ανάγκες του απλού ανθρώπου που δεν διέθετε τα χρήματα που χρειάζονταν για να επισκεφτεί κάποιον γιατρό, ούτε και να πληρώσει τα ακριβά γιατρικά που έρχονταν από άλλες χώρες. Παίρνοντας στοιχεία από τον Διοσκουρίδη, την αραβική ιατρική και τον Παράκελσο, ο Culpeper δημιούργησε μια θεωρεία που ενέπλεκε και την αστρολογία και την εμπειρία του από την θεραπευτική χρήση των τοπικών φυτών. Η θεωρία του και το βιβλίο του έγινε πολύ σύντομα best seller και η πρώτη τυπωμένη έκδοση βοτανολογίας στην Αμερική, ήταν το δικό του βιβλίο.

Παρότι το 'The English physitian' ήταν πολύ δημοφιλές, και άλλα βιβλία βοτανολογίας έγιναν σύντομα δημοφιλή και υπήρχαν πια σε αρκετά νοικοκυριά. Βιβλία όπως το 'Περί ύλης ιατρικής' του Διοσκουρίδη τυπώθηκαν για πρώτη φορά και επανεκτυπώθηκαν σε πολλές εκδόσεις και γλώσσες. 




 Θανάσιμες θεραπείες
 Με το τέλος του 16ου αιώνα, ο Παράκελσος είχε γίνει η πιο σημαντική μορφή της χημικής ιατρικής. Παρότι ο ίδιος όμως έλεγε να δίνεται μεγάλη προσοχή στα μεταλλικά δηλητήρια, όπως ο υδράργυρος, το αρσενικό και το αντιμόνιο οι μοντέρνοι γιατροί δεν ήταν τόσο προσεκτικοί. Όλο και μεγαλύτερες δόσεις από το καλόμελο, μια καθαρκτική ουσία δίνονταν σε ασθενείς με σοβαρές αρρώστιες όπως η σύφιλη και άλλες, χρησιμοποιούνταν, σε βαθμό που πολλές φορές τα συμπτώματα της θεραπείας ήταν χειρότερα της ασθένειας. Κάποιοι ασθενείς πέθαιναν και άλλοι υπέφεραν από την υπερβολική δόση υδραργύρου και άλλων στοιχείων.

Η φράση του Ιπποκράτη ' Οι απελπιστικές καταστάσεις χρειάζονται επιθετική θεραπεία' είχε σίγουρα παρεξηγηθεί και στην Ευρώπη και στη Αμερική, όπου ήταν πολύ σύνηθες εξαιρετικά καθαρκτικές θεραπείες και αιματοχυσίες. Αυτές οι πρακτικές έφτασαν στο ζενίθ τους τον 19ο αιώνα με τις ηρωικές δόσεις. Ο Δρ Benjamin Rush, κράτησε ότι μόνο το καλόμελο και η αιματοχυσία χρειάζονταν στην ιατρική πρακτική. Η θέση του ήταν ακραία, αλλά η αλήθεια ήταν ότι οι βοτανικές θεραπείες γίνονταν ολοένα και πιο σπάνιες.

Ο νέος ορθολογισμός

Με την νέα έμφαση στις χημικές θεραπείες η μοντέρνα ιατρική είδε λοξά την έννοια της 'ζωτικής δύναμης'. Μέχρι το τέλος του 16ου αιώνα όλες οι θεραπευτικές παραδόσεις δίνονταν με την έννοια του δουλεύοντας με την φύση, με την ικανότητα του ανθρώπινου σώματος να αυτοθεραπεύεται, το οποίο μπορούσε να δυναμωθεί και υποστηριχθεί με τα κατάλληλα βότανα. Στην παραδοσιακή κινέζικη ιατρική το 'qι' είναι η πρωτογενής ενέργεια που διατηρεί την ζωή και την υγεία. Στην Ayurveda είναι το 'prana', στην δυτική ιατρική ο Ιπποκράτης έγραψε για το 'Φυσιν, νοσων ιατρός' ή την θεραπευτική δύναμη της φύσης και οι μοντέρνοι βοτανολόγοι ιατροί και οι ομοιοπαθητικοί χρησιμοποιούν την ζωτική ενέργεια.
Η σημασία της έννοιας 'ζωτική ενέργεια' μειώθηκε στη δύση από την φιλοσοφία του Rene Descartes. Ο Γάλλος μαθηματικός χώρισε τον κόσμο σε σώμα και πνεύμα, φύση και ιδέες. Η φιλοσοφία του υποστήριζε ότι η 'ζωτική ενέργεια' που κρατάει τον οργανισμό σε υγεία ήταν θρησκευτικής σημασίας παρά έννοια της αυτογνωστικής επιστήμης. Για την μοντέρνα ιατρική πρακτική που πήγαινε μπροστά με επιστημονικά αποδεδειγμένα γεγονότα, η έννοια της ζωτικής δύναμης ήταν μνήμες από την άγνοια και την προκατάληψη που ήταν μέρος της παλαιότερης ιατρικής πρακτικής. 



Ο Rene Descartes.
Ακόμα και πριν τον Descartes, η ορθολογική προσέγγιση της επιστημονικής 
και ιατρικής αναζήτησης είχε αρχίσει να φέρνει αποτελέσματα. Αργά αλλά σταθερά η ιατρική κατανόηση των σωματικών ενεργειών κέρδιζε έδαφος. 


ΟWilliam Harvey είχε κάνει μια πολύ λεπτομερή έρευνα της καρδιάς και του κυκλοφορικού, δίνοντας στοιχεία για πρώτη φορά , ότι η καρδιά στέλνει αίμα σε όλο το σώμα, σε αντίθεση με την θεωρία του Γαληνού. Η δουλειά του εκδόθηκε το 1628 και θεωρείται κλασσικό παράδειγμα της εξέλιξης της ιατρικής.
William Harvey
Από τον Harvey και μετά η επιστήμη έχει κάνει τρομερή πρόοδο στην κατανόηση της λειτουργίας του οργανισμού σε βιοχημικό επίπεδο και στο να διαχωρίζει διαφορετικές λειτουργίες των ασθενειών. Παρόλα αυτά, αν το συγκρίνει κάποιος συνολικά μπορούσε να πει ότι δεν έχει κατορθώσει να καταπολεμά την εξάλειψη των σύγχρονων ασθενειών. 









Το κενό στην επιστημονική προσέγγιση
Από τα προηγούμενα φαίνεται ότι η καινούρια αυτή ιατρική μπορούσε να δημιουργηθεί μόνο με την αποκόλληση της παραδοσιακής ιατρικής, που μέχρι πριν ήταν συνυφασμένες. Για παράδειγμα, παρόλο που η παραδοσιακή ιατρική σε γενικές γραμμές στερούσε σε επιστημονικές εξηγήσεις, ήταν μπροστά από την καινούρια ιατρική στον τρόπο που εφαρμόζονταν θεραπευτικά. Στο 'American Indian Medicine' o Virgil Vogel, δίνει ένα παράδειγμα της 'άγνοιας' της παραδοσιακής θεραπευτικής που ξεπερνά την κατανόηση της καινούριας ιατρικής εφαρμογής. "Κατά την διάρκεια του χειμώνα του 1535-6, τα τρία καράβια του Jacques Cartier είχαν αποκλειστεί στα παγωμένα νερά του ποταμού St Laurence, κοντά στο Μόντρεαλ. Καλυμμένοι από 1.2 μέτρα χιόνι οι 110 άντρες επιβίωναν με τις τροφές που είχαν στην διάθεσή τους στο καράβι. Σύντομα, το σκορβούτο ήταν τόσο κοινό ανάμεσά τους, που στα μέσα του Μάρτη, 25 άντρες είχαν ήδη πεθάνει και οι υπόλοιποι βρίσκονταν σε τέτοια κατάσταση υγείας που η ιδέα της ανάρρωσής τους είχε εγκαταλειφθεί. Καθώς η κρίση επιδεινώνονταν, ο Cartier είχε την τύχη να ξανασυναντήσει την Ινδιάνο αρχηγό Domagaia, που η ίδια τον είχε θεραπεύσει από το σκορβούτο με τους χυμούς ενός συγκεκριμένου δέντρου. Η Ινδιάνα αρχηγός μάζεψε κλαδιά από το μαγικό δέντρο, έβρασε το φλοιό και τα φύλλα, κάνοντας ένα αφέψημα και έβαλε τα κατακάθια πάνω στα πόδια τους. Όσοι δέχτηκαν την θεραπεία, γιατρεύτηκαν πολύ σύντομα και έτσι οι Γάλλοι θαύμασαν τις ιατρικές ικανότητες των ντόπιων. ''

Φυσικά, οι Ινδιάνοι δεν ήξεραν για την έλλειψη βιταμίνης C και ότι μπορούσε να δημιουργηθεί το σκορβούτο και ούτε θα μπορούσαν να εξηγήσουν με επιστημονικά κριτήρια γιατί λειτουργούσε το γιατρικό τους. Χρειάστηκε τονJames Lind το 1753, έναν βρετανό ναυτικό χειρούργο, να εκδώσει το βιβλίο 'A treatise of the scurvy', εμπνευσμένος από την ιστορία του Cartier. Στο βιβλίο ανέλυε ότι το σκορβούτο μπορούσε να αποφευχθεί τρώγοντας φρέσκα πράσινα λαχανικά και φρούτα και δημιουργείται λόγω της έλλειψης αυτών στη δίαιτα του ανθρώπου. Η δουλειά του James Lind είναι ένα εξαίσιο παράδειγμα για τα αποτελέσματα της ένωσης της παραδοσιακής θεραπείας με την επιστημονική και συστηματική έρευνα.

Απομονώνοντας χημικά στοιχεία
Μία ακόμη σημαντική εξέλιξη της επιστήμης που βασίστηκε στην γνώση της παραδοσιακής βοτανικής ιατρικής ήταν οι θεραπευτικές δράσεις του φυτού Digitalis purpurea. Ο Δρ. William Withering, ένας εκπαιδευμένος συμβατικός ιατρός με μεγάλο ενδιαφέρον στα φαρμακευτικά φυτά, άρχισε να ερευνά το φυτό, μετά την χορήγηση αγωγής σε κάποιο οικογενειακό του μέλος για την θεραπεία της υδρωπικίας. Βρήκε λοιπόν ότι σε διάφορες περιοχές της Αγγλίας το Digitalis χρησιμοποιούνταν παραδοσιακά για να θεραπεύσει αυτή την ασθένεια, που θεωρούνταν επίσης ένδειξη καρδιακής ανεπάρκειας. Έτσι το 1785 έγραψε το βιβλίο 'Account of the foxglove' καταγράφοντας ντουζίνες πολύ προσεκτικών ερευνών σε ασθενείς και δείχνοντας τις πανίσχυρες αλλά και επικίνδυνες ουσίες που περιείχε το φυτό, γνωστά στις μέρες μας σαν 'καρδιακές γλυκοσίδες', και το έκανε μια κοινή θεραπεία για την υδρωπικία. Οι καρδιακές γλυκοσίδες είναι αρκετά κοινές σαν θεραπεία ακόμα και στις μέρες μας για την υδρωπικία. Παρότι και αυτό το παράδειγμα που δείχνει το πάντρεμα της παραδοσιακής και της μοντέρνας ιατρικής, η νέα ιατρική πήρε άλλο μονοπάτι το 19ο αιώνα.

 








Το εργαστήριο ενάντια της φύσης
Από τις αρχές του 19ου αιώνα, το χημικό εργαστήριο άρχισε να αντικαθιστά την μητέρα φύση ως πηγή φαρμάκων. Το 1803, απομονώθηκαν ναρκωτικά αλκαλοειδή, η μορφίνη, από την οπιούχα παπαρούνα (Papaver somniferum). Ένα χρόνο αργότερα απομονώθηκε η ινουλίνη από το Inula helenium. Το 1838 το ίδιο έγινε με το σαλικυλικό οξύ, ουσία που αποτελεί την ασπιρίνη, από την λευκή ιτιά (Salix alba) και κατασκευάστηκε στο εργαστήριο το 1860. Από αυτό το σημείο η βοτανική ιατρική και η βιοϊατρική πήραν άλλον δρόμο. Η ασπιρίνη κατασκευάστηκε πρώτα στην Γερμανία το 1899, αλλά ήταν ακόμα ένα νέο βήμα. Για την ώρα, εκείνη την περίοδο, η επιρροή των πανεπιστημίων, των ιατρικών σχολών και των ιατρικών εργαστηρίων στην Ευρώπη ήταν περιορισμένη. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να επικρατεί ακόμα η βοτανική ιατρική σαν μορφή θεραπείας στους περισσότερους ανθρώπους ανά τον κόσμο.

Νέα σύνορα, νέα βοτανικά σκευάσματα
Όπου και να εγκαταστάθηκαν οι Ευρωπαίοι μετανάστες στις μεγάλες μεταναστάσεις του 18ου και 19ου - στη Βόρεια και Νότια Αμερική, Νότια Αμερική ή Αυστραλία - τα περισσότερα από τα φάρμακα που που ξέρανε στις χώρες όπου κατάγονταν, δεν ήταν διαθέσιμα ή εξαιρετικά ακριβά. Αυτοί οι μετανάστες λοιπόν είδαν ότι οι ντόπιοι κατείχαν πολύ πλούσια γνώση για τις θεραπευτικές ιδιότητες των τοπικών διαθέσιμων φυτών. Για παράδειγμα οι μετανάστες στην Νότια Αφρική έμαθαν για τις διουρητικές ιδιότητες της Barosma betulina από τους ντόπιους και με τον ίδιο τρόποι οι μετανάστες της Αυστραλίας έμαθαν και βίωσαν τις αντισηπτικές ικανότητες του Malaleuca alternifolia από τους Αυστραλούς ιθαγενείς. Η Μεξικάνικη βοτανική ιατρική, όπως είναι γνωστή στις μέρες μας είναι μια μίξη από βότανα και πρακτικες των Μάγιας, Αζτέκων και των Ισπανών.

Στη Βόρεια Αμερική, οι ντόπιοι θεραπευτές ήταν ιδιαίτερα ικανοί στο να γιατρεύουν εξωτερικές πληγές και τσιμπήματα, σε αντίθεση με τους ευρωπαίους αντίστοιχους θεραπευτές σε αυτό τον τομέα της ιατρικής. Αυτό το γεγονός δεν πρέπει να μας ξαφνιάζει βλέποντας κάποια από τα διαθέσιμα φαρμακευτικά βότανα που είχαν στην κατοχή τους, όπως η εχινάτσεα (Echinacea angustifolia), η λομπέλια (Lobelia inflata), και η υδραστίς (Hydrastis canadensis).

Οι Ευρωπαίοι μετανάστες έμαθαν πάρα πολλά παρατηρώντας τις πρακτικές αυτές. Στην διάρκεια του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα πάρα πολλά φυτά προστείθονταν στις λίστες των φαρμακευτικών φυτών. Μαζί με τα τρία είδη που αναφέρθηκαν στην παραπάνω παράγραφο, περίπου 170 ενδημικά φυτά προστέθηκαν στις λίστες της Φαρμακοποιϊας των Ηνωμένων πολιτειών.




Ο Samuel Thomson 


Ο Samuel Thomson και οι ακόλουθοί του
H lobelia και το τσιλι (Capsicum frutescens), ήταν κάποια από τα βότανα που υπεράσπιζε ο Samuel Thompson, ένας ανορθόδοξος βοτανολόγος ιατρός, που υποστήριζε ότι όλεσ οι ασθένειες προέρχονταν από κρύωμα. H απλή προσέγγισή του ήταν σε πλήρη αντίθεση με τις τότε πρακτικές της συμβατικής ιατρικής. Οι μέθοδοί του, ήταν συχνά πολύ αποδοτικές και ταίριαζαν πολύ στις ανάγκες των ανθρώπων που ζούσαν στις μεθόριες περιοχές. Στο σύστημά του, που σε πολλούς τρόπους ήταν ένα αρχικό σύστημα φυσικοθεραπείας, η ασθένεια αντιμετωπίζεται με φυσικά καλλιεργημένη τροφή, καθαρό αέρα, ηλιοφάνεια και φυσικά φάρμακα.

Έτσι έγινε πολύ δημοφιλές με εκατομμύρια ανθρώπων, ιδιαίτερα στην Βόρεια Αμερική, να ακολουθούνε τις μεθόδους του. H επιτυχίε του Thompson μειώνονταν όταν πιο εξελιγμένες βοτανολογικές πρακτικές γίνονταν γνωστές, όπως των Eclectics, στην Αμερική και των Physiomedicalists στην Μεγάλη Βρεττανία. Για παράδειγμα στον πλούσιο ιατρικό κόσμο του 19ου αιώνα στην Αμερική, που επίσης γνώρισε την γέννηση της οστεοπαθητικής και της χειροπρακτικής.

Δυτικές επιρροές στην ασιάτικη ιατρική
Στην άλλη πλευρά του κόσμου, στην Κίνα, οι πρακτικές του Thompson, μπορεί να κοιτάζονταν με κάποια έκπληξη, αλλά θα ήταν κάπως γνωστές. Στην Κινέζικη ιατρική, πάντα υπήρχε μια αντιπαράθεση σχετικά με τον βαθμό που η ασθένεια επηρρεάζονταν από το κρύο και πόσο ή αν επηρεάζεται από την ζέστη. Το Shanghanlun, το οποίο γράφτηκε τον 2ο αιώνα μ.Χ. και επανεκτυπώθηκε πολλές φορές τα επόμενα 1800 χρόνια, συνιστά την κανέλα, Cinnamonum zeylanicum, σαν κύρια αγωγή όταν ο ασθενής τρέμει από τον πυρετό, αναπνέει βαριά και αισθάνεται ζαλάδα. Στον 14ο αιώνα ο Wang Lu, διέκρινε τις ασθένειες σε ψυχρογενής και εμπύρετες και τις αντιμετώπιζε με διαφορετική προσέγγιση. Αυτή η διαφοροποίηση αναπτύχθηκε με μεγαλύτερη λεπτομέρεια από διαφορετικούς Κινέζους βοτανολόγους μέχρι τον 19ο αιώνα.

Κατά την διάρκεια της αρχής του 19ου αιώνα, η επιρροή της δυτικής βιοϊατρικής άρχισε να επηρρεάζει τις πρακτικές και της Ινδίας και της Κίνας. Αυτό, ήταν ιδιαίτερα ωφέλιμο σε πολλές πλευρές. H συνετή ενσωμάτωση των επιστημονικών αρχών και μεθόδων στην παραδοσιακή βοτανική ιατρική προσέφερε την πιθανότητα ιδιαίτερης βελτίωσης της αποτελεσματικότητας της παραδοσιακής ιατρικής.

Παρόλα αυτά, στην Ινδία, κάτω από την Βρετανική κυριαρχία, η δυτική ιατρική έγινε η μόνη ιατρική επιλογή. Η Ayurveda, αντιμετωπίζονταν σαν λιγότερο σημαντική της βιοϊατρικής. Η δυτική πρακτική εισήχθη όχι σαν συμπληρωματική της παραδοσιακής, αλλά για να την αντικαταστήσει. Σύμφωνα με τον Robert Svodoba, πριν το 1835 οι δυτικοί ιατροί και οι Ινδοί ομόλογοί τους αντάλλασαν γνώσεις. Από εκεί και πέρα όμως, μόνο η δυτική ιατρική αναγνωρίζονταν σαν νόμιμη και θεμιττή και τα Ανατολικά συστήματα αποθαρρυνονταν ενεργά.

Στην Κίνα, η επιρροή των δυτικών ιδεών ήταν λιγότερο τραυματική. Πολλοί μαθητές της Κινέζικης ιατρικής σπούδαζαν την Δυτική ιατρική, χωρίζ όμως να απαρνούνται την παραδοσιακή ιατρική τους, ούτε την εξέλιξη αυτής. Γενικά, κάθε παράδοση αναγνωρίζονταν σαν να έχουν και πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα.



Picture






ΤΑ ΒΟΤΑΝΑ ΣΤΗΝ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΒΟΤΑΝΩΝ




Η χρήση των φυτών για φαρμακευτικούς σκοπούς είναι τόσο παλιά όσο και ο πολιτισμός και η πρώτη γνωστή γραπτή αναφορά για θεραπευτικά φυτά έρχεται από τους Σουμέριους το 2200 π.Χ. Ο πατέρας της Ιατρικής ο Έλληνας Ιπποκράτης κατέγραψε περίπου 400 είδη βοτάνων που η χρήση τους ήταν γνωστή κατά τον 5ο αιώνα π.Χ. και ο Διοσκουρίδης κατά τον πρώτο μ.Χ. αιώνα έγραψε μια βοτανική χρησιμοποιώντας 600 φυτά. Αυτό το έργο ήταν βάση για πολλές μεταγενέστερες βοτανικές έρευνες. Μια από τις πιο δημοφιλείς βοτανικές γράφτηκε από τον Culpeper το 17ο αιώνα.
Κατά την διάρκεια του Μεσαίωνα και του σκοταδισμού οι προλήψεις σε συνδυασμό με την άγνοια απέδωσαν μαγικές ιδιότητες στα φυτά, μερικές φορές για ασήμαντη αιτία, και ανέπτυξαν ιεροτελεστίες όπου μηχανορραφούσαν για να συντηρήσουν το μυστήριο και την μαγεία.
Ο άνθρωπος ήταν επίσης πληροφορημένος, από την αρχή του πολιτισμού, για τα αποτελέσματα των αρωμάτων στο σώμα στο μυαλό και στα συναισθήματα. Τα λουλούδια χρησιμοποιούνταν για να προσελκύσουν αγάπη, φαγητό και προστασία. Τα αρωματικά φυτά χρησιμοποιούνταν για να γιατρέψουν το σώμα. Τα πιο ακριβά λουλούδια προσφέρονταν στους θεούς και στις θεές σαν θυσία, και η χρήση αρωματικών θυμιαμάτων έχει καταγραφεί από την αρχαιότητα.
Σε όλο τον κόσμο, από την αρχαιότητα μέχρι την σύγχρονη εποχή, διαφορετικές κουλτούρες έχουν ανακαλύψει πολλά κοινά σημεία όπως και ποικίλες χρήσεις για βότανα και αιθέρια έλαια. Οι μύθοι, οι θρύλοι, η παράδοση και η ιατρική αντικατοπτρίζουν αυτές τις γνώσεις.


Eureka, Il genio delgi antichi, 208, Electa Napoli, Italia 2005

Ομοιοπαθητικά φάρμακα.
Θέμα: το καρπούζι, από τον Διοσκουρίδη. Νεάπολη, Εθνική Βιβλιοθήκη.
Τα διάφορα φυτά στην αρχαιότητα εκτός από το να καλύπτουν τις διατροφικές ανάγκες των ανθρώπων, χρησιμοποιούνταν επίσης στον καλλωπισμό, αλλά και στην παραγωγή διαφόρων φαρμακευτικών σκευασμάτων. Οι Μινωίτες και οι Μυκηναΐοι χρησιμοποιούσαν ρίζες, ξύλα, φλοιούς, άνθη, βλαστούς, καρπούς, σπόρους, έλαια και ρητίνες από διάφορα φαρμακευτικά φυτά και βότανα τα οποία φύονταν στην Ελλάδα. Ταυτόχρονα πραγματοποιούσαν εισαγωγή πρώτων υλών φυτικής προέλευσης, εξάγοντας παράλληλα δικά τους αρωματικά και φαρμακευτικά προϊόντα. Πολλά μάλιστα από τα προϊόντα αυτά πέρα από το φαρμακευτικό, θρησκευτικό και τελετουργικό ρόλο τους, χρησιμοποιούνταν επίσης και σε διάφορες μαγείες. Ο ελλαδικός χώρος λόγω της συστάσεως του εδάφους, της φυσικής του διαμόρφωσης, αλλά και του κλίματός του, διέθετε πλουσιότατη χλωρίδα από την αρχαιότητα, με την Κρήτη να αποτελεί έναν βοτανολογικό παράδεισο.
Οι Μινωίτες (2500-1400 π.Χ.) γνώριζαν τις φαρμακευτικές και αρωματικές ιδιότητες των φυτών και εκμεταλλεύονταν την πλούσια βλάστηση του νησιού για την παρασκευή αρωμάτων, αλοιφών, καλλυντικών και φαρμάκων. Στις πήλινες πινακίδες μάλιστα της γραμμικής Β περιλαμβάνονται διάφορα φαρμακευτικά και αρωματικά φυτά, όπως ο κορίανδρος (κόλιαντρο), η κύππερις, το σφάκον ή αλελίσφακον του Διοσκουρίδου (φασκομηλιά), το κρίταμον ή Κρίθμον το παράλιον, η μαστίχη από τη ρητίνη της τερεμίνθου, το φοινίκιον ή λάδανον από το φυτό Κίστος ο κρητικός (αγριοροδανιά ή μεταξόχορτο). Επίσης οι Μινωίτες χρησιμοποιούσαν τον κρόκο τον ήμερο, τον κρίνο, τη μυρτιά, την ίριδα, τη μαντζουράνα, το μάραθο, τον άνηθο, τον ασπάλαθο, τη Μήκωνα την υπνοφόρο, τον Στύρακα τον φαρμακευτικό, τον κέδρο, το κυπαρίσσι, το ελαιόλαδο και πολλά άλλα.
Οι Μυκηναΐοι μεταξύ άλλων χρησιμοποιούσαν την κύπερη, το φασκόμηλο, το κύμινο, τον κορίανδο, την ίριδα, το μάραθο, τη μαντζουράνα, το γλυκάνισο, τη μυρτιά, το ελαιόλαδο, ενώ ο Όμηρος αναφέρει διάφορα αρωματικά έλαια, καλλυντικά και φαρμακευτικά σκευάσματα.
Στην ελληνική μυθολογία γίνονται αναφορές σε διάφορα φαρμακευτικά και θαυματουργά βότανα, όπως για παράδειγμα σ’ αυτό με το οποίο ο μάντης Πολύιδος ανέστησε το Γλαύκο, γιο του βασιλιά Μίνωα. Στην Οδύσσεια αναφέρεται πως η Κίρκη έριξε μέσα στο κρασί των συντρόφων του Οδυσσέα μαζί με άλλα συστατικά και διάφορα κακά βότανα, τα λυγρά φάρμακα, τα οποία προκαλούσαν αμνησία, για να τους κάνει να λησμονήσουν την πατρίδα τους, ενώ με φάρμακο άλειψε τους συντρόφους για να τους επαναφέρει πάλι στην ανθρώπινη μορφή τους. Ο Ερμής ήταν αυτός που είχε δώσει μόλις πριν στον Οδυσσέα ένα βότανο, το μώλυ, το αντίδοτο των λυγρών φαρμάκων, για να τον προστατέψει από τη μαγεία της Κίρκης. Όμως και οι μεγάλοι γιατροί της αρχαιότητας, όπως ο Ιπποκράτης και ο Γαληνός μιλούν για τη σημασία της διαίτης και των βοτάνων στην πρόληψη και τη θεραπεία των διαφόρων ασθενειών.
Γενικά από την εποχή του Ομήρου ήδη αναφέρονται φάρμακα ανδροφόνα ή θυμοφθόρα, δηλαδή δηλητηριώδη βότανα με τα οποία επάλειφαν τα βέλη ή δηλητηρίαζαν την τροφή, φάρμακα ήπια ή οδυνήφατα τα οποία ήταν παυσίπονα, αλλά και φάρμακα λυγρά τα οποία προκαλούσαν αμνησία, καθώς και το μώλυ, από το μωλύω που σημαίνει αφανίζω, ως αντίδοτο των λυγρών φαρμάκων. Στον Όμηρο αναφέρεται επίσης το νηπενθές, με φαρμακοδυναμική δράση, ως κατευναστικό και παυσίλυπον, καθώς και ένα είδος γάζας η ονομαζόμενη σφενδόνη από καλοστριμμένο μαλλί προβάτου για να περιδένονται τα τραύματα.
Πολλοί αρχαίοι συγγραφείς και θεραπευτές, όπως ο Ηρόδοτος, ο Θεόφραστος, ο Ιπποκράτης, ο Διοσκουρίδης, ο Πλίνιος, ο Γαληνός και άλλοι αναφέρουν λεπτομέρειες σε σχέση με αρώματα, αλοιφές, καλλυντικά και φάρμακα των οποίων η παρασκευή στηρίζονταν σε φαρμακευτικά και αρωματικά φυτά και βότανα.


Βότανα και μύθοι
Εκεί που τα βότανα συναντιούνται με την μυθολογία και την λογοτεχνία

Η αξία των φυτών και των βοτάνων είναι τόσο μεγάλη που δεν θα μπορούσε να αφήσει ασυγκίνητη την αρχαία ελληνική μυθολογία και λογοτεχνία. Κάποιοι μύθοι έδωσαν σε γνωστά στην εποχή μας φυτά το όνομά τους, ενώ κάποιοι άλλοι περιγράφουν λεπτομερώς τη χρήση των βοτάνων ως μέσο ίασης.
Μεγάλα συγγραφικά έργα της αρχαιότητας όπως η Ομήρου Ιλιάδα και Οδύσσεια κάνουν αναφορές στη χρήση των βοτάνων. Στην Οδύσσεια η Πηνελόπη, γυναίκα του Οδυσσέα, έδωσε στον Τηλέμαχο βότανα για να απαλύνει την λύπη του για τους μνηστήρες που είχαν παρουσιαστεί στο σπίτι της. Επίσης η μάγισσα Κίρκη έφτιαξε από βότανα ρόφημα που προκάλεσε αμνησία και λησμονιά στους συντρόφους του Οδυσσέα, με σκοπό να τους κρατήσει για πάντα αιχμάλωτους στο νησί της.
Στην Ιλιάδα αναφέρεται ότι όταν ο Μενέλαος τραυματίστηκε, ο ιατρός Μαχάων αφού τράβηξε το βέλος από την πληγή τοποθέτησε ήπια φάρμακα φυτικής προέλευσης, που ο πατέρας του Ασκληπιός τα είχε πάρει από τον Χείρωνα. Επίσης ο Αχιλλέας, βασιλιάς των Μυρμιδόνων κατά την διάρκεια του τρωικού πολέμου έδινε στους στρατιώτες του το φυτό Αχιλλέα ή Χιλιολούλουδο για να σταματήσουν το αίμα που έτρεχε από τις πληγές τους. Αργότερα αποδείχθηκε ότι όντως το φυτό διέθετε αιμοστατικές ικανότητες. Όταν μάλιστα τραυματίστηκε ο Αινείας, η θεά Αφροδίτη εμφανίστηκε και θεράπευσε τα τραύματα του χρησιμοποιώντας δίκταμο που είχε συλλέξει από την Κρήτη. Μάλιστα με το ίδιο φυτό, αφού το συνέλεξε μόνη της από το όρος Ίδη, έκανε κατάπλασμα και απάλυνε τους πόνους του τοκετού της.
Στη μάχη εναντίον των Τιτάνων, ο Ηρακλής πολεμώντας μαζί με τους Κενταύρους τραυμάτισε κατά λάθος τον σοφό Κένταυρο Χείρωνα στο πόδι. Ο Χείρων τότε χρησιμοποίησε ένα βότανο, την Κενταύρια, για να σταματήσει το δηλητήριο με το οποίο ήταν ποτισμένο το βέλος.
Οι θεοί του Ολύμπου δεν συνδέονται με το βότανα και τα φυτά μόνο επειδή τα χρησιμοποιούσαν. Κάποιες φορές σύμφωνα με την μυθολογία είναι οι ίδιοι υπαίτιοι της ύπαρξης τους ή της προέλευσης του ονόματος τους. Για παράδειγμα, η θεά των λουλουδιών και της βλάστησης, η Χλωρίδα βρήκε μια μέρα το άψυχο σώμα μιας νύμφης στο δάσος. Το πήρε και το μεταμόρφωσε σε λουλούδι. Κάλεσε τότε την Αφροδίτη τη θεά της αγάπης και το Διόνυσο το θεό του κρασιού. Η Αφροδίτη χάρισε στο λουλούδι ομορφιά και ο Διόνυσος πρόσθεσε νέκταρ για να του δώσει γλυκιά ευωδία. Ο Ζέφυρος, ο θεός του ανέμου, φύσηξε μακριά τα σύννεφα και έτσι ο Απόλλωνας, ο θεός του Ήλιου, μπόρεσε να λάμψει και να το κάνει να ανθίσει.
Έτσι δημιουργήθηκε το τριαντάφυλλο και έγινε ο “Βασιλιάς των λουλουδιών”.


Δεντρολίβανος
 
Στην αρχαιότητα το δεντρολίβανο θεωρούνταν ελιξίριο της νεότητας, σύμβολο ομορφιάς και λέγεται μάλιστα ότι ο θάμνος ήταν το δώρο της θεάς Αφροδίτης στους ανθρώπους. Οι μαθητές φορούσαν στεφάνια από δεντρολίβανο στο κεφάλι γιατί έχει διεγερτικές ικανότητες και αυξάνει την κυκλοφορία του αίματος.


Οι ρωμαίοι κρατούσαν πάντα ένα κλαράκι δεντρολίβανου κατά την διάρκεια τελετών και θρησκευτικών εορτών, μιας και θεωρείται πως εξασφαλίζει ευτυχισμένη ζωή και ειρήνη κατά τον θάνατο. Το δεντρολίβανο είναι εξαίρετο διεγερτικό και τονωτικό. Πολύτιμο σε σωματική και πνευματική υπερκόπωση. Είναι καλό αποχρεμπτικό και χρησιμοποιείται σε χρόνιες βρογχίτιδες, γρίπη, κοκίτη, και άσθμα.


 
Μανδραγόρας
Ο θρύλος μιλάει για αυτοτιμωρία κάποιου άντρα που ερωτεύτηκε μία νεράιδα και όταν αυτή έχασε την ζωή της θέλησε να την ακολουθήσει και ζήτησε να τον θάψουν όρθια δίπλα της και όταν κάποιος πάει να τον ξεριζώσει από δίπλα της αυτός βγάζει μία φωνή-στριγκλιά και σκότωνε ή τρέλαινε όποιον δεν είχε προφυλαγμένα τα αυτιά του εκείνη την ώρα. Η ανθρώπινη μορφή του μανδραγόρα οφείλεται στην διχαλωτή του ρίζα που μοιάζει με ανοιχτά πόδια ανθρώπου που στέκεται όρθιος.
 
 
Λεβάντα
 
Μύθοι λένε ότι η λεβάντα δεν είχε άρωμα μέχρι τη στιγμή που η Παναγία άπλωσε τα φασκιά του βρέφους Ιησού Χριστού πάνω σε ένα θάμνο λεβάντας. Από θαύμα, όταν τα μετακίνησε από τον θάμνο, η λεβάντα πήρε ένα μεθυστικό άρωμα! Από τότε η Παρθένος Μαρία έπλενε τα φασκιά του Ιησού Χριστού νερό αρωματισμένο με λεβάντα. Επίσης λέγεται πως η βασίλισσα Κλεοπάτρα χρησιμοποιούσε αυτό το μαγευτικό άρωμα για να ξελογιάσει τον Ιούλιο Καίσαρα και τον Αντώνιο.
 
 
Μέντα

Σύμφωνα με τον μύθο, ο Πλούτωνας αγάπησε μια νύμφη, την Νύμφη Μίνθη, γεγονός που προκάλεσε την ζήλια και την οργή της Περσεφόνης που την μεταμόρφωσε σε φυτό. Τότε ο Πλούτωνας που δεν μπορούσε να της δώσει την αληθινή της μορφή, της έδωσε την ιδιότητα να μπορεί να γλυκαίνει τον αέρα κάθε φορά που την πατούν οι άνθρωποι με τα πόδια τους και συνθλίβονται τα φύλλα της και οι μίσχοι της. Έτσι το φυτό ονομάστηκε μέντα από το όνομα της νύμφης Μίνθης. Στην αρχαία Ρώμη τη χρησιμοποιούσαν σαν χωνευτικό και αρωμάτιζαν με αυτή τα λουκάνικα και το κρασί.


 
Μυρτιά
Στην ελληνική μυθολογία, η μυρτιά ήταν αφιερωμένη στην Αφροδίτη, θεά του Έρωτα, η οποία γνωρίζει τα μυστικά της γέννησης αλλά και της διατήρησης της αγάπης. Η Αφροδίτη μεταμόρφωσε την Μυρσίνη, μια από τις ιέρειές της σε θάμνο για να την προστατεύσει από έναν επίμονο θαυμαστή της. Έτσι δημιουργήθηκε η μυρτιά.


Λυγαριά
Η Λυγαριά στην ελληνική μυθολογία συνδέεται με την αγνότητα. Η Ήρα, προστάτιδα του γάμου, γεννήθηκε κάτω από λυγαριά και σύμφωνα με τον Παυσανία μια λυγαριά στόλιζε το Ναό της στη Σάμο.
Ο Ασκληπιός στη Σπάρτη είχε το όνομα «αγνήτας» επειδή το ξόανό του ήταν από ξύλο λυγαριάς.
O Προμηθέας μετά την απελευθέρωσή του, τοποθέτησε στο κεφάλι του ένα κλαδί λυγαριάς για να του θυμίζει τα δεσμά του. Ο Αχιλλέας έδεσε με κλαδιά λυγαριάς τους γιούς του Πριάμου και ο Οδυσσέας χρησιμοποίησε τις ίδιες βέργες, για να δέσει κάτω από τα πρόβατα του Πολύφημου τους συντρόφους του, προκειμένου να τους ελευθερώσει από τα δεσμά του Κύκλωπα.



Κρόκος ή σαφράν
Ο Κρόκος ήταν φίλος του θεού Ερμή. Μια μέρα και ενώ οι δύο φίλοι έπαιζαν, ο Ερμής χτύπησε κατά λάθος τον Κρόκο στο κεφάλι και τον σκότωσε. Στον τόπο του συμβάντος φύτρωσε ένα λουλούδι. Τρεις σταγόνες από το αίμα του άτυχου νέου που έπεσαν στο κέντρο του λουλουδιού έδωσαν τα στίγματα του φυτού που από τότε πήρε το όνομα κρόκος. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή ο Κρόκος ήταν ένας νεαρός, που εξαιτίας ενός άτυχου έρωτα για τη Νύμφη Σμίλακα μεταμορφώθηκε στο ομώνυμο φυτό. Ταυτόχρονα η Σμίλαξ έγινε το ομώνυμο αναρριχητικό φυτό (Σμίλαξ Ασπίρα-Ουρβιά).


 
Δάφνη του Απόλλωνα
Η Δάφνη ήταν μια νεαρή όμορφη νύμφη, κόρη του ποτάμιου θεού Πηνειού. Ήταν κυνηγός και είχε αφιερώσει τη ζωή της στην Άρτεμη τη θεά του κυνηγιού Όπως η θεά έτσι και αυτή αρνιόταν να παντρευτεί. Την περιτριγύριζαν πολλοί θαυμαστές αλλά αυτή τους απέρριπτε όλους, ακόμα και τον ισχυρό γιο του Δία τον Απόλλωνα.
Ο Απόλλωνας ερωτεύθηκε την Δάφνη και όταν αυτή αρνήθηκε τις προτάσεις του την κυνήγησε ανάμεσα στα δέντρα. Η Δάφνη φοβήθηκε και προσευχήθηκε στον πατέρα της να την βοηθήσει. Τότε λοιπόν ο πατέρας της, της είπε ότι θα την προστάτευε μεταμορφώνοντάς την σε δέντρο που θα ρίζωνε στην όχθη του ποταμού του, (την γνωστή μας δάφνη). Ο Απόλλωνας έκοψε φύλλα από το φυτό και έπλεξε δάφνινο στεφάνι, το οποίο αργότερα χρησιμοποιήθηκε στην στέψη των νικητών των ολυμπιακών αγώνων αλλά και άλλων ηρώων.
 

 

Ελλέβορος- Το ρόδο των Χριστουγέννων.
Στην ελληνική μυθολογία ο Μελάμπους ο μεγάλος μάντης και θεραπευτής χρησιμοποίησε αυτό το φυτό σαν βότανο για να θεραπεύσει την τρέλα των θυγατέρων του βασιλιά του Άργους Πρόετου, όπως και άλλων γυναικών, που είχαν χάσει τα μυαλά τους και περιπλανιόνταν σκορπισμένες ανάμεσα στα βουνά και στην έρημο της Τύρινθας νομίζοντας ότι είναι αγελάδες
Ο Μελάμπους και ο αδερφός του ο Βίας κέρδισαν μια περιουσία (τα δύο τρίτα από το βασίλειο του βασιλιά Πρόετου) αφού παντρεύτηκαν τις θεραπευμένες πριγκίπισσες.


 
Αχιλλέα-Χιλιολούλουδο
Πήρε το όνομά της από τον ομηρικό ήρωα Αχιλλέα, ο οποίος όπως λέγεται έδινε αυτό το φυτό στους στρατιώτες του, τους θρυλικούς Μυρμιδόνες για να τους βοηθήσει να σταματήσουν το αίμα που έτρεχε από τις πληγές τους κατά τη διάρκεια του Τρωικού πολέμου. Νεότερες δοκιμές στο φυτό απέδειξαν ότι περιέχει χημικά συστατικά που το κάνουν χρήσιμο ως αιμοστατικό.


 

 

Αγαύη-Αμάραντος, Αθάνατος


Η λέξη αγαύη σημαίνει θαυμαστή ή ευγενικής καταγωγής. Το φυτό της Αγαύης ήρθε στην Ελλάδα από το Μεξικό. Ωστόσο το όνομά του είναι ελληνικό και πιθανώς του αποδόθηκε επειδή η Ελληνίδα Αγαύη για την οποία θα μιλήσουμε παρακάτω ήταν και μια από τις δευτερεύουσες θεές του φεγγαριού, και αυτό σήμαινε πως ότι ήταν μια όψη της αρχαίας Μητέρας γης της Μεσογείου που θυμίζει το έδαφος του Jalisco του Μεξικό.
Η Αγαύη ήταν κόρη του βασιλιά της Θήβας Κάδμου και αδερφή της Σεμέλης της μητέρας Του Διόνυσου. Όταν η Σεμέλη κεραυνοβολήθηκε από τον Δία τον εραστή της, η Αγαύη διέδωσε πως ο Δίας τιμώρησε την αδερφή της γιατί τον συκοφάντησε. Αργότερα ο Διόνυσος εκδικήθηκε για την μητέρα του και επέβαλε βαριά τιμωρία στην Αγαύη. Όταν ο Διόνυσος επέστρεψε στη Θήβα, όπου βασίλευε τότε ο Πενθέας ο γιος της Αγαύης, διέταξε όλες τις γυναίκες της πόλης να πάνε στο βουνό Κιθαιρώνα, για να τελέσουν τα μυστήριά του. Ο Πενθέας που δεν συμφωνούσε με την εισαγωγή της λατρείας, προσπάθησε να κατασκοπεύσει τις Βάκχες. Η μητέρα του τον αντιλήφθηκε, τον πήρε για άγριο ζώο και μέσα στην μανία της τον κατασπάραξε διαμελίζοντάς τον.
 
 
Αλθαία-Δεντρομολόχα
Ο μύθος που ακολουθεί δεν έχει καμιά σύνδεση με το φυτό Αλθαία εκτός του ονόματος. Η Αλθαία ήταν γυναίκα του Οινέα, του βασιλιά της Καλυδώνας και μητέρα της Δηιάνειρας και του Μελέαγρου. Όταν ο γιος της έγινε εφτά ημερών, οι Μοίρες οι θεές του πεπρωμένου, ήρθαν την βρήκαν και της είπαν πως το παιδί της θα πέθαινε, αν ο δαυλός που έκαιγε τότε επάνω στην εστία καιγόταν ολόκληρος. Αμέσως η Αλθαία πήρε το δαυλό, τον έσβησε και τον έκρυψε μέσα σε μια κασέλα. Ο Μελέαγρος μεγάλωσε και έγινε διάσημος ήρωας. Στη διάρκεια όμως του κυνηγιού του κάπρου της Καλυδώνας Ο Μελέαγρος σκότωσε κατά τύχη τους θείους του τα αδέρφια της Αλθαίας. Εκείνη γεμάτη οργή έριξε τότε στη φωτιά το δαυλό, από τον οποίο κρεμόταν η ζωή του γιου της. Ο Μελέαγρος πέθανε αμέσως. Η Αλθαία από απελπισία κρεμάστηκε.

Προσοχή οι πληροφορίες που δημοσιεύονται αφορούν συνδέσμους βιβλίων και Ισοτόπων για βότανα και διατροφή που υπάρχουν στο διαδίκτυο εμείς ούτε είμαστε αρμόδιοι ούτε προτείνουμε τη χρήση τους , παρακαλούμε για περισσότερες πληροφορίες απευθυνθείτε στους αρμόδιους Ιατρούς,  και τους συγγραφείς των βιβλίων και των άρθρων. Και ειδικά σε σοβαρά θέματα υγείας πάρτε άμεσα οδηγίες ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΜΟΔΙΟ ΙΑΤΡΟ ο οποίος είναι ο μόνος κατάλληλος να κρίνει πως θα πρέπει να συνδυαστεί η φαρμακευτική αγωγή με τη διατροφή.
Σε κάθε περίπτωση, προτού αποφασίσετε να δοκιμάσετε οποιαδήποτε εναλλακτική μέθοδο καταπολέμησης κάποιας ασθένειας/πάθησης, είναι σώφρον να επικοινωνήσετε πρώτα με τον *προσωπικό 
σας (*θεράπων)  ιατρό, ο οποίος θα σας συμβουλέψει κατάλληλα.
Προσοχή μην χρησιμοποιήσετε κάποιο βότανο ή έλαιο στο οποίο είστε αλλεργικοί. Ενώ ποτέ δεν πρέπει να ξεπερνάτε τις δοσολογίες ( συμβουλευτείτε μόνο Ειδικό ). 
Προσοχή στην εγκυμοσύνη και στο θηλασμό πριν τη χρήση βοτάνων πάρτε άμεσα οδηγίες αποκλειστικά και μόνο από γυναικολόγο σας.

Βοτανα δια πάσαν νόσον
Ενδεικτικές χρήσεις βοτάνων και αρωματικών φυτώνhttp://4.bp.blogspot.com/-dEc9BLPlSJE/UV_0ncpyvfI/AAAAAAAB3Wg/kgZeZH_oPSA/s400/i-fysi-stin-yperesia-tis-iasis-kai-tis-eyeksias.jpg

Αλόη βέρα: για έκζεμα, ζάχαρο, δυνάμωμα μαλλιών.
Αρχαγγελική: τονωτική αναιμία, ευστόμαχη, συκώτι, εντερίτιδα, ρευματισμούς, αρθριτικά.
Αγριάδα: πέτρες νεφρών, προστάτη, χολή, πολύ διουρητική.
Άγριο τριαντάφυλλο: χοληστερίνη, ζάχαρο, άμυνα οργανισμού, περιέχει βιταμίνη C.
Αγριμόνιο: ζαχαροδιαβήτη, φαρυγγίτιδα, πόνοι λαιμού, διάρροια.
Αλεξανδρινά φύλλα: δυσκοιλιότητα.
Αλθαία: μαλακτική, λαρυγγίτιδα, βήχα, φαρυγγίτιδα.
Αχιλλέα: Αιμορροΐδες, κιρσούς, γρίπη, άσθμα, λιποδιάλυση, κυτταρίτιδα.
Αψιθιά: ζάχαρο, διαταραχές έμμηνων, χωνευτική, εμετούς.
Βασιλικός: για καλή μνήμη, πονoκεφάλους, στομαχόπονους.
Βαλεριάνα: ηρεμιστική, νεύρα, αϋπνίες, υστερία.
Βάτος: ζαχαροδιαβήτη, διάρροια, πέτρες στα νεφρά, αρθριτικά, ρευματισμούς.
Γλυκάνισο: κολικούς, αεροφαγία, χώνεψη, λιποδιάλυση, κοιλόπονους.
Γλυκόριζα: αντιφλεγμονώδης, βήχα, κρυολόγημα, άσθμα, γαστρικά έλκη.
Γκίνσενγκ: αφροδισιακό, τονωτικό, δίνει μακροζωία.
Δάφνη: διαλύει τα άλατα του σώματος, για πυρετό.
Δενδρολίβανο: Ελιξίριο νεότητας, τριχόπτωση, πιτυρίδα, καρδιά, συκώτι.
Δίκταμο Κρήτης: στομαχοπαθήσεις, αφροδισιακό, τονωτικό, ζάχαρο.
Εκουιζέτο: προστάτης, κυστίτιδα, πέτρες στα νεφρά, ρευματικά.
Ευκάλυπτος: βήχα, άσθμα, καλή λειτουργία αναπνευστικού, βακτηριοκτόνο.
Εχινάτσεα: άμυνα οργανισμού, διεγερτικό του ανοσοποιητικού, αντιαλλεργικό.
Θυμάρι: Συκώτι, τονωτικό, χωνευ-τικό, στομάχι, καρδιά, ρευματισμούς.
Καλαμπόκι (φούντα): πέτρες νεφρών, κύστη χολής, ουρικό οξύ, προστάτη.
Καλέντουλα: εμμηναγωγική, κατά εκζέματος και ακμής.
Κάρδαμο/κακουλέ: αφαιρεί φακίδες και πανάδες, καρδιοτονωτικό, περιέχει βιταμίνη C.
Κύμινο: αεροφαγία, ορχίτιδα, χιονίστρες, δυσπεψία.
Κυπαρισσάκι: προστάτη, κυστίτιδα, πέτρες νεφρών, ζάχαρο, διουρητικό.
Λεβάντα: γενικό παυσίπονο, καρδιά, πονοκέφαλο, ιλίγγους, αϋπνία, σκόρο.
Λιναρόσπορος: βήχα, δυσκοιλιότητα, αιμορροΐδες, πέτρες χολής.
Λουΐζα: αδυνάτισμα, αέρια εντέρου, δυσκοιλιότητα, τυμπανισμούς, καλή διάθεση.
Λυκίσκος: ζάχαρο, χοληστερίνη, ηρεμιστικό, αναφροδισιακό.
Μάραθο: πέτρες νεφρών, αδυνάτισμα, λιποδιαλύτης.
Μαντζουράνα: στομαχόπονους, αέρια, αϋπνίες, κοιλόπονο.
Μαστίχα Χίου: ζάχαρο, χοληστερίνη, διουρητική, χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική.
Μελισσόχορτο: ηρεμιστικό, αϋπνίες, διαλύει ουρικό οξύ, ταχυκαρδίες, υπέρταση.
Μέντα: Στομαχικές διαταραχές, γρίπη, ξηρόβηχα.
Μολόχα: μαλακτική για το λαιμό, βήχα, λαρυγγίτιδα, φαρυγγίτιδα, γαστρίτιδα, άσθμα.
Πράσινο τσάι Κίνας: χοληστερίνη, τριγλυκερίδια, συκώτι, χολή, καρκίνο στομάχου.
Πικρόξυλο: ζάχαρο, χοληστερίνη.
Πασιφλώρα: ηρεμιστική, αϋπνίες, στρες, νεύρα.
Πιπερόριζα: τονωτική, αφροδισιακή.
Πολυκόμπι: πέτρες νεφρών, προστάτη, κύστη, ζάχαρο, αιμορροΐδες, σκώλικες εντέρου.
Πολυτρίχι: βρογχίτιδες, τραχειίτιδες, κρυολόγημα, φλεγμονές ουρικών οδών, άσθμα.
Σαπουνόχορτο: χολαγωγικό, καθαρτικό, έκζεμα, δερματίτιδα, νεφρά.
Σαλέπι: πονόλαιμο, γρίπη.
Σιναμική: δυσκοιλιότητα.
Σινάπι: βρογχίτιδα, ρευματισμούς, πλευρίτιδα, νευραλγίες, καρδιά.
Σπαθόχορτο: στομαχόπονους, ρευματισμούς, πληγές και κρεατοελιές (λάδι με σπαθόχορτο).
Σαμπούκο: γρίπη, φαρυγγίτιδα, κρυολόγημα, βρογχικά, αλλεργικό άσθμα, βήχα.
Σκορπιδόχορτο: πέτρες νεφρών, προστάτη, κυστίτιδα.
Τανατσέτο: παράσιτα, χαλαρώνει αιμοφόρα αγγεία, ανακουφίζει πόνους περιόδου.
Ταραξάκο: ίκτερο, ρευματισμούς, αιμορροΐδες, ζαχαροδιαβήτη.
Τσάι βουνού: θερμαντικό, γρίπη, βήχα, ηρεμιστικό, αϋπνίες, αναιμία.
Τσουκνίδα: αιμοκαθαρτικό, συκώτι, πέτρες νεφρών, διαλύει ουρικό οξύ, αφροδισιακό, περιέχει βιταμίνες A, B, C και μέταλλα.
Ύσσωπος: ζάχαρο, άσθμα, χοληστερίνη, βρογχικά, υπέρταση.
Φασκόμηλο: ζάχαρο, υπόταση, αναιμία, δυναμωτικό, στομάχι, μυϊκούς πόνους, γρίπη.
Χαμομήλι: Ηρεμιστικό, αϋπνίες, χωνευτικό, διουρητικό, ρευματισμούς.
Πηγή winefest-dafnes.gr



Η φύση στην υπηρεσία της ίασης και τής ευεξίας 92 Γιατροσόφια

1. Xτύπημα στο κεφάλι βάζουμε βούτυρο όχι πάγο.
2. Πονόδοντος Βρεγμένη μπατονέτα με πιπέρι στο αυτί.
3. Aποτοξίνωση Σε ένα λίτρο βραστό νερό βάζουμε 10 φακελάκια τσάι μέντα (μαύρα ούρα το πρωί)
4. Πυρετός Βρασμένη ρίγανη και κανέλα
5. Γαστρεντερολογικά – διάρροια Βρασμένη ρίγανη
6. Δυσπεψία – πίεση (130 ασθένειες) Δυο τρία κρυσταλλάκια μαστίχα στο νερό
7. Πόνοι της περιόδου Γλυκάνισο βρασμένο σαν τσάι .
8. Κρύωμα βάζουμε δίπλα στο κρεβάτι μας μια φέτα κρεμμύδι με κανέλα (ιονιστής).
9. Ξεβουλώνει την μύτη Μισό κρεμμύδι σε μια λεκάνη ρίχνουμε βραστό νερό και κάνουμε εισπνοές
.10. Αφομοιώνεται o σίδηρος Όταν μαγειρεύουμε μοσχάρι, φακές ή σπανάκι ρίχνουμε σταγόνες πορτοκάλι (όχι φέτα, όχι ξύδι).
11. Κυτταρίτιδα Το κατακάθι του καφέ κάνει καλό peeling στο πρόσωπο και διώχνει την Κυτταρίτιδα από το σώμα.
12. Φαγούρες και εκζέματα Σε ένα μπουκάλι βάζουμε χαμομήλι βρασμένο και μια κουταλιά σόδα και για στην ευαίσθητη περιοχή.
13. Μύκητες του δέρματος Μαύρο τσάι κάνουμε ποδόλουτρο κάθε βράδυ για 20-30 μέρες
14. Μύκητες των νυχιών Ποδόλουτρο με 1 κουταλιά σόδα 1 κουταλιά αλάτι χοντρό και 1 κουταλιά πράσινο.
15. Πονοκέφαλος Σε ελληνικό καφέ στάζουμε 10 σταγόνες λεμόνι για τις ημικρανίες
16. Πίεση Τσουκνίδα βρασμένη. Ή Χυμός από λεμόνι σκέτο \. Πράσινο αλάτι με Κάλιο (με πράσινα γράμματα): δεν προκαλεί φούσκωμα
17. Μεταβολισμός Ρόφημα κανέλας, Εχινάκια μέσα στο φαγητό στο τέλος του βρασμού , παίρνουμε βιταμίνη C.
18. Διαύγεια Ένα κομματάκι μαύρη σοκολάτα .
19. Πόνος Χυμό από βρασμένο λάχανο για εντριβή σε μέση και αυχένα
20. Απόφραξη των αρτηριών Χυμός από τρία λεμόνια και 1 κουταλιά μέλι τα βάζουμε στο ψυγείο πίνουμε 1 κουταλιά της σούπας κάθε πρωί.
21. Για τους άντρες μετά το σεξ να γίνεται η ούρηση καθιστοί για να αδειάζει η κύστη και να καθαρίζει.
22. Λιποθυμία είναι Όταν πέσει κάποιος κάτω αν είναι με κλειστά μάτια και του σηκώνουμε τα πόδια σε ορθή γωνία για να πάει αίμα στο κεφάλι. Εγκεφαλικό Αν είναι με ανοιχτά μάτια είναι χτυπάμε λίγο την μύτη για να βγει αίμα ή τρυπάμε με μια βελόνα ένα δάχτυλο του αριστερού χεριού εκτός από τον αντίχειρα (πάει κατευθείαν στην καρδιά).
23. Καρδιά είναι Αν έχει πόνους στο στήθος και χτυπάνε πίσω στην πλάτη και μουδιάζει το χέρι είναι βάζουμε μια ασπιρίνη κάτω από την γλώσσα.
24. Εγκαυμα ρίχνουμε οινόπνευμα και μετά απλώνουμε επάνω ασπράδι αυγού δεν αφήνει κανένα σημάδι. η πατάτα Καψίματα Ψεκάστε κρύο νερό στην καμένη περιοχή μέχρι η θερμότητα να μειωθεί κατόπιν απλώστε μια ντουζίνα ασπράδι από αυγά
25. Δηλητηρίαση από χλωρίνη ή χάπια δίνουμε να πιει ασπράδι αυγού, εγκλωβίζει τις ουσίες.
26. Απόφραξη Αν βάλει το παιδί κάτι στην μύτη του βάζουμε να εισπνεύσει πιπέρι, φτερνίζεται και το βγάζει.
27. ΠΡΟΣΟΧΗ !!! Ο καφές με το γάλα κάνει μούχλα στο στομάχι. Ο νεσκαφέ είναι χημικό που γίνεται σαν κόλα στο στομάχι.
28. Πονάει το αφτί; Στάξε μερικές σταγόνες λιωμένο κρεμμύδι!
1. Ένα μείγμα βοτάνων που θα βοηθήσουν το λεμφικό σύστημα όταν παρουσιαστεί πρόβλημα είναι το ακόλουθο:
Εχινάκια 2 μέρη
Γάλιο 1 μέρος
Υδραστίδα 1 μέρος
Φυτολάκκα 1 μέρος
Το ρόφημα αυτό πρέπει να πίνεται τρεις φορές τη μέρα.
Αυτό το μείγμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε άλλες καταστάσεις, όταν χρειάζεται ενίσχυση η λεμφική παροχέτευση.

Προσοχή οι πληροφορίες που δημοσιεύονται αφορούν συνδέσμους βιβλίων και Ισοτόπων για βότανα και διατροφή που υπάρχουν στο διαδίκτυο εμείς ούτε είμαστε αρμόδιοι ούτε προτείνουμε τη χρήση τους , παρακαλούμε για περισσότερες πληροφορίες απευθυνθείτε στους αρμόδιους Ιατρούς,  και τους συγγραφείς των βιβλίων και των άρθρων. Και ειδικά σε σοβαρά θέματα υγείας όπως αυτό πάρτε άμεσα οδηγίες ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΜΟΔΙΟ ΙΑΤΡΟ ο οποίος είναι ο μόνος κατάλληλος να κρίνει πως θα πρέπει να συνδυαστεί η φαρμακευτική αγωγή με τη διατροφή.
Σε κάθε περίπτωση, προτού αποφασίσετε να δοκιμάσετε οποιαδήποτε εναλλακτική μέθοδο καταπολέμησης κάποιας ασθένειας/πάθησης, είναι σώφρον να επικοινωνήσετε πρώτα με τον *προσωπικό 
σας (*θεράπων)  ιατρό, ο οποίος θα σας συμβουλέψει κατάλληλα.
Προσοχή μην χρησιμοποιήσετε κάποιο βότανο ή έλαιο στο οποίο είστε αλλεργικοί. Ενώ ποτέ δεν πρέπει να ξεπερνάτε τις δοσολογίες ( συμβουλευτείτε μόνο Ειδικό ). 
Προσοχή στην εγκυμοσύνη και στο θηλασμό πριν τη χρήση βοτάνων πάρτε άμεσα οδηγίες αποκλειστικά και μόνο από γυναικολόγο σας.

29. Άγχος:
Aν πριν από έναν διαγωνισμό ή κάποιο άλλο αγχογόνο γεγονός δεν μπορείτε να χαλαρώσετε και να κοιμηθείτε, αναζητήστε τις κατευναστικές και υπνωτικές ιδιότητες του φρέσκου βασιλικού. Bάλτε 25 γρ. φύλλα φρέσκου βασιλικού σε 1/2 λίτρο κρύο νερό και αφήστε το αφέψημα να βράσει σε χαμηλή φωτιά, με το καπάκι κλειστό, για 10 λεπτά. Αφού κρυώσει το αφέψημα, πιείτε 3-4 φλιτζάνια μέσα στην ημέρα. Έτσι, όταν έρθει η ώρα του ύπνου, θα μπορέσετε εύκολα να κοιμηθείτε. Αν η νευρικότητα και το άγχος σας είναι πολύ έντονα, μπορείτε να ξεκινήσετε την θεραπεία αυτή αρκετές ημέρες πριν.
30. Ακμή:
Ένα από τα καλύτερα φάρμακα που διαθέτει η φύση για να καταπολεμήσετε τα αντιαισθητικά σπυράκια και να καταπραΰνετε τον ερεθισμό του δέρματος που προκαλεί η ακμή είναι η ντομάτα. Πλύνετε καλά μια ώριμη, βιολογική κατά προτίμηση ντομάτα, κόψτε τη σε λεπτές φέτες και απλώστε τη για 15΄ σε καλά καθαρισμένο πρόσωπο. Μετά, πλύντε το πρόσωπό σας με ένα φυσικό σαπούνι που έχει ουδέτερο pH και σκουπιστείτε. Η αντισηπτική δράση της ντομάτας θα βοηθήσει στον περιορισμό της υπερβολικής παραγωγής σμήγματος. H μικροβιοκτόνος δράση της θα εμποδίσει την περαιτέρω επιμόλυνση των ανοιχτών πόρων, ενώ οι βιταμίνες θα επισπεύσουν την ίαση και η δροσιστική της υφή θα σας ανακουφίσει από την αίσθηση φουντώματος.

Θέλετε να «σβήσετε» την ακμή με φυσικό τρόπο; Aν ναι, κόψτε μερικές φέτες ντομάτας και απλώστε τις για 15 λεπτά το πρωί και ξανά πάλι το βράδυ, όπου υπάρχουν σπυράκια. Ξεβγάλτε καλά το πρόσωπό σας και πλύνετέ το απαλά με ένα ουδέτερο σαπούνι. Τα άλατα και οι βιταμίνες που περιέχει η ντομάτα είναι μικροβιοκτόνα, επουλωτικά και αντιτοξικά και θα εξαφανίσουν τα σπυράκια.

31. Αϋπνία:
Αν έχετε δύσκολο ύπνο ή ξυπνάτε στην μέση της νύχτας και δεν μπορείτε να ξανακοιμηθείτε, επωφεληθείτε από τις ηρεμιστικές και υπνωτικές ιδιότητες του μαρουλιού. Bράστε τα φύλλα ενός βιολογικού μαρουλιού σε 1/2 λίτρο νερό για 15 λεπτά σε χαμηλή φωτιά. Πριν κοιμηθείτε, πιείτε αφού το σουρώσετε μια μεγάλη κούπα από το υγρό. Αυτό το γιατροσόφι, σε μικρότερη ποσότητα, μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε και στα παιδιά.

32. Αδυναμία – Ατονία:
Νιώθετε αδυναμία και κόπωση; Yπάρχει ένα κλασικό γιατροσόφι που θα σας δώσει άμεσα την ενέργεια που σας λείπει. Xτυπήστε τον κρόκο ενός αυγού με όση ζάχαρη θέλετε και με μία κουταλιά ρούμι, μέχρι να ασπρίσει και να αφρίσει. Στην συνέχεια, ρίξτε από πάνω ένα ποτήρι γάλα ή νερό ζεστό και πιείτε το ρόφημα. H λεκιθίνη που περιέχει ο κρόκος θα σας δυναμώσει, ενώ το αλκοόλ από το ρούμι θα επιδράσει διεγερτικά και τονωτικά στον οργανισμό σας.

Αν νιώθετε αδυναμία και ατονία, μια θεραπεία με ωμό λάχανο θα σας αναζωογονήσει και θα σας δυναμώσει. Πλούσιο σε φυτικές ίνες, μέταλλα και βιταμίνες (με πρώτη και καλύτερη τη βιταμίνη C), το λάχανο έχει θαυμάσια τονωτικά αποτελέσματα. Aν, λοιπόν, αναρρώνετε από μια ίωση και νιώθετε καταβολή των δυνάμεών σας, το καλύτερο φάρμακο είναι να τρώτε ένα μπολ λαχανοσαλάτα 2 φορές την ημέρα, για 3-4 ημέρες.

33. Αποτοξίνωση:
Αν θέλετε να βοηθήσετε τον οργανισμό σας να αποβάλει τις τοξίνες, αγοράστε βιολογικά κεράσια και φυλάξτε τα κοτσάνια τους. H θεραπεία αποτοξίνωσης με αυτά είναι απλή. Bάζετε 30 γρ. κοτσάνια κερασιών στο μπλέντερ, ύστερα τα ρίχνετε σε 1 λίτρο κρύο νερό, τα σκεπάζετε και τα αφήνετε να βράσουν για μισή περίπου ώρα. Πίνετε 1 ποτήρι από αυτό το αφέψημα πρωί και βράδυ, κατά προτίμηση ανάμεσα στα γεύματα. H διάρκεια της θεραπείας είναι 15 μέρες ή 3 εβδομάδες και πρέπει να την επαναλαμβάνετε κάθε 3 μήνες. Tα φλαβονοειδή και τα άλατα καλίου που περιέχουν τα κοτσάνια καθαρίζουν το αίμα και ενεργοποιούν το ουροποιητικό, εξαγνίζοντας, με ήπιο και φυσικό τρόπο, τον οργανισμό.

34. Βήχας:
Μια κρίση βήχα και το ενοχλητικό γαργάλημα στο λαιμό μπορούν να αντιμετωπιστούν με ένα φυσικό σιρόπι που θα φτιάξετε στο σπίτι.
Βάλτε ένα λεμόνι με την φλούδα του σε ένα κατσαρολάκι με λίγο νερό και αφήστε το να βράσει για 5 λεπτά περίπου. Στην συνέχεια, βγάλτε το, κόψτε το στην μέση και στύψτε το. Όσο είναι ακόμα ζεστό, διαλύστε στο χυμό του 3 κουταλιές μέλι, ανακατέψτε καλά και πιείτε το σε δύο δόσεις μέσα στην ημέρα. Το μέλι δρα ως μαλακτικό στο λαιμό και έτσι μαλακώνει τον βήχα. O χυμός λεμονιού έχει αντισηπτικές και αντιβακτηριδιακές ιδιότητες. O συνδυασμός και των δύο δημιουργεί ένα φυσικό, ήπιο αντιμικροβιακό διάλυμα, που θα ανακουφίσει το λαιμό σας.

Aν υποφέρετε από έναν ενοχλητικό βήχα, μπορείτε να φτιάξετε ένα αποτελεσματικό μαλακτικό για το λαιμό που θα σας ανακουφίσει. Kόψτε σε ροδέλες 3 πράσα και βάλτε τα να βράσουν καλά με λίγο νερό. Όταν μαλακώσουν, σουρώστε τα και αναμείξτε τα καλά με 2 κουταλιές μέλι μέχρι να σχηματιστεί μια πάστα. Kάθε φορά που σας πιάνει κρίση βήχα, πίνετε μία κουταλιά από αυτό το φάρμακο. Tο πράσο ανήκει στην ίδια οικογένεια με το σκόρδο και το κρεμμύδι και διαθέτει, όπως κι αυτά, πλούσιες θεραπευτικές ιδιότητες, χωρίς όμως να έχει τόσο έντονη γεύση και μυρωδιά. Tο μέλι, γνωστό για τις αντιβιοτικές, μαλακτικές και αντισηπτικές του ιδιότητες υπάρχει σε πολλά αντιβηχικά γιατροσόφια.

Aν υποφέρετε από κρίσεις ξερού ή παραγωγικού βήχα, μπορείτε να φτιάξετε ένα αποτελεσματικό γιατροσόφι με φρέσκα κρεμμυδάκια. Bάλτε στον αποχυμωτή ή στο μπλέντερ 5 χοντρά φρέσκα κρεμμυδάκια, σουρώστε τα και πιείτε μικρές γουλιές από τον χυμό πολλές φορές μέσα στη μέρα. O χυμός αυτός δρα ως ένα αποτελεσματικό αποχρεμπτικό, ενώ ταυτόχρονα έχει ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση.

35. Βουλωμένο αυτί:
Αν το αυτί σας βουίζει και δεν ακούτε καλά , ίσως το πρόβλημά να οφείλεται στην συγκέντρωση κηρήθρας στο εσωτερικό του. Για να απαλλαγείτε από την κηρήθρα βάλτε στο αυτί ένα κομμάτι βαμβάκι που θα έχετε μουλιάσει με 1/2 κουταλάκι ελαιόλαδο. Aφήστε το βαμβάκι όλη την νύχτα και το πρωί ξεπλύνετε το εσωτερικό του αυτιού με χυμό λεμονιού. Ακολουθήστε την θεραπεία για 4-5 μέρες και, αν το αυτί σας συνεχίσει να είναι βουλωμένο, κάντε του μια πλύση με χλιαρό νερό. Προσοχή όμως, δεν πρέπει να ακολουθήσετε αυτήν την θεραπεία αν δεν είστε σίγουροι ότι το πρόβλημα οφείλεται στην κηρήθρα ή αν έχετε πάθει διάτρηση του τυμπάνου.

36. Βρογχίτιδα:
Για να καλμάρετε τον ενοχλητικό ξερόβηχα που προκαλεί η χρόνια βρογχίτιδα, μπορείτε να φτιάξετε ένα αποτελεσματικό σιρόπι από υλικά που θα βρείτε στην κουζίνα σας. Ψιλοκόψτε ένα ξερό κρεμμύδι και δύο φύλλα άσπρου λάχανου, ανακατέψτε τα, πασπαλίστε τα με σκούρα ζάχαρη και αφήστε τα να μείνουν για 48 ώρες. Aν πίνετε 1-2 κουταλιές από το σιρόπι που φτιάξατε 3-4 φορές την ημέρα, ο βήχας σας θα υποχωρήσει.

37. Γαστρίτιδα:
Ένα από τα πιο δραστικά αφεψήματα που υπάρχουν για την αντιμετώπιση της γαστρίτιδας είναι η γλυκόριζα. Το βότανο αυτό παράγει μια βλέννα στο στομάχι η οποία επικάθεται στα τοιχώματά του, περιορίζοντας τις εκκρίσεις των οξέων. Για να το παρασκευάσετε, θα αναμείξετε σε 1/2 λίτρο βραστό νερό μία κουταλιά της σούπας γλυκόριζα σε μορφή σκόνης, θα την αφήσετε για 10 λεπτά και ύστερα θα τη σουρώσετε. Πίνετε αυτό το τσάι κρύο, 2-3 φορές τη μέρα πριν από τα γεύματα. Προσοχή, όμως! Η λήψη γλυκόριζας είναι απαγορευτική για τους υπερτασικούς.

38. Γρίπη:
Oι φαρμακευτικές ιδιότητες του τζίντζερ (πιπερόριζα) -που εδώ και αιώνες αντιμετωπιζόταν ως πανάκεια στην Aνατολή- σήμερα πια αναγνωρίζονται και από την Δύση. Aν γυρίσατε στο σπίτι σας και νιώθετε τα προεόρτια της γρίπης να σας τριγυρίζουν, ιδιαίτερα μάλιστα αν έχετε κομμάρες και μυϊκούς πόνους, κάντε, πριν πέσετε για ύπνο, ένα 15λεπτο καυτό ποδόλουτρο με 1-2 ρίζες φρέσκου τζίντζερ ή 2-3 κουταλάκια τζίντζερ σε σκόνη.

39. Δυσφορία:
Αν έχετε κάπου φυτέψει δεντρολίβανο, αξίζει να ξέρετε ότι, για όσο διαρκεί η ανθοφορία του, έχετε στον κήπο ή στο μπαλκόνι σας ένα πολύτιμο φάρμακο για τις μέρες που υποφέρετε από βάρος, δυσφορία, διάρροια και εμετούς που αποδίδονται σε κόπωση του συκωτιού και της χολής, αλλά και για τις μέρες που το παρακάνατε με το φαγητό και το αλκοόλ. Kόβετε 50 γρ. ανθισμένου φυτού, το ρίχνετε σε 1 λίτρο βραστό νερό και το αφήνετε να μείνει για 10 λεπτά. Θα πίνετε ένα φλιτζάνι έγχυμα έπειτα από κάθε γεύμα για όσες μέρες νιώθετε ενόχληση. Για τον υπόλοιπο χρόνο, μπορείτε να αποξηράνετε μια ποσότητα ανθισμένου δεντρολίβανου και να χρησιμοποιείτε κάθε φορά 30 γρ. για 1 λίτρο νερό.
40. Διάρροια:
Όποια και αν είναι η αιτία της διάρροιας (μικροβιακή ή ιογενής) που σας ταλαιπωρεί, υπάρχει ένας τρόπος να την σταματήσετε αμέσως. Φάτε ένα κουταλάκι ωμό ελληνικό καφέ πάνω στον οποίο έχετε στάξει 2-3 σταγόνες φρέσκο λεμόνι. Tα αλκαλοειδή συστατικά του καφέ, σε συνδυασμό με τις αντιδιαρροϊκές ιδιότητες του λεμονιού, θα έχουν άμεσο αποτέλεσμα.

41. Δυσμηνόρροια:
Από ένα κατάστημα βοτάνων προμηθευτείτε 500 γρ. αποξηραμένες ρίζες τσουκνίδας (Urtica urens). Όποτε υποφέρετε από τα συμπτώματα της δυσμηνόρροιας, βάλτε τις να βράσουν σε 3 λίτρα νερό μέχρι να μείνει μισό μόνο λίτρο αφεψήματος. Πιείτε από αυτό το τσάι 1 φλιτζάνι 3-4 φορές την ημέρα. Η τσουκνίδα, που περιέχει πολλά μέταλλα και οξέα, επιδρά καθαρτικά στο αίμα, ενώ ο χυμός της έχει, σε περίπτωση αιμορραγίας, έντονη αιμοστατική δράση.

42. Εφίδρωση ποδιών:
Πολύ πλούσιο σε τανίνες, το τσάι παίζει έναν «αποξηραντικό» ρόλο και μπορεί να είναι πολύ αποτελεσματικό, αν έχετε πρόβλημα έντονης εφίδρωσης των ποδιών. Αρκεί να βράσετε 4 λίτρα νερό με 2-3 φακελάκια τσάι, να το αφήσετε να κρυώσει και να κάνετε μέσα σε αυτό ένα ποδόλουτρο για 20 περίπου λεπτά. Αν το πρόβλημά σας είναι πολύ έντονο, μπορείτε να ακολουθείτε αυτή τη διαδικασία δύο φορές την ημέρα.
Το ίδρωμα των ποδιών επιδεινώνεται, με όλα τα δυσάρεστα επακόλουθα. Ένας εύκολος και φυσικός τρόπος για να το αντιμετωπίσετε είναι το ποδόλουτρο με αφέψημα θυμαριού. Bράστε 2 κουταλάκια του γλυκού θυμάρι σε 1/2 λίτρο νερό για 10 λεπτά και μόλις το αφέψημα κρυώσει αρκετά, κάντε με αυτό ένα ποδόλουτρο για μισή ώρα. Aν επαναλαμβάνετε την διαδικασία αυτήν καθημερινά για ένα διάστημα, η κακοσμία θα εξαφανιστεί.

43. Εμετός:
Αν μετά από μια στομαχική δηλητηρίαση υποφέρετε από ναυτία και επαναλαμβανόμενους εμετούς, ένα αφέψημα από μαραθόσπορο θα σας ανακουφίσει από τα ενοχλητικά συμπτώματα. Για να το φτιάξετε, θα πρέπει να χύσετε σε καυτό νερό πάνω από 10 γρ. μαραθόσπορο και να αφήσετε το έγχυμα για 15 λεπτά. Θα πρέπει να πίνετε ένα φλιτζάνι κάθε 4 ώρες.

44. Ερεθισμένα μάτια:
Aν νιώθετε τα μάτια σας ερεθισμένα και ξηρά από την έκθεση στον ήλιο, μπορείτε να τα δροσίσετε κάνοντας πλύσεις με αφέψημα μαρουλιού. Bράστε ένα βιολογικό κατά προτίμηση μαρούλι σε 1/2 λίτρο νερό και μόλις γίνει χλιαρό, κάντε με αυτό πλύσεις στα μάτια. H ανακούφιση θα είναι άμεση! Αν νιώθετε τα μάτια σας ερεθισμένα και ξηρά από την έκθεση στον ήλιο, την σκόνη και τον αέρα, φτιάξτε ένα φλιτζάνι τσάι και αφήστε το να κρυώσει. Κάντε κομπρέσες με το τσάι για 5-10 λεπτά και θα νιώσετε αμέσως καλύτερα. Οι τανίνες που περιέχουν όλα τα είδη τσαγιού (πράσινο, μαύρο) θα προκαλέσουν αποσυμφόρηση, ενώ παράλληλα θα ενυδατώσουν, θα συσφίγξουν και θα τονώσουν τα κουρασμένα σας βλέφαρα.

45. Ευαίσθητα νύχια:
Οι λόγοι που κάνουν τα νύχια μας να σπάνε και να ξεφλουδίζουν είναι πολλοί. Kάποιοι είναι απλοί και έχουν να κάνουν με τις καθημερινές μας συνήθειες (π.χ. πλύσιμο πιάτων και στο χέρι) και κάποιοι άλλοι είναι σοβαρότεροι, όπως π.χ. μυκητιάσεις και απαιτούν γνωμάτευση γιατρού. Αν υποφέρετε από αυτό το σύμπτωμα, επειδή απλώς «κακομεταχειρίζεστε» τα χέρια σας, δοκιμάστε μια πρακτική συνταγή: Kάθε πρωί και βράδυ επί ένα 15θήμερο πρέπει να βουτάτε τις άκρες των δαχτύλων σας σε ένα μπολ, στο όποιο έχετε ρίξει τον χυμό ενός φρεσκοστυμμένου λεμονιού και να αφήνετε τα νύχια σας να στεγνώσουν στον αέρα.

46. Εφίδρωση:
Στις παλάμες και σταπέλματα υπάρχει η μεγαλύτερη συγκέντρωση ιδρωτοποιών αδένων από οποιοδήποτε άλλο σημείο του σώματος. Aν τα άκρα σας έχουν την τάση να ιδρώνουν υπερβολικά από υπερένταση, άγχος κλπ., μπορείτε να λύσετε το πρόβλημα με ένα απλό γιατροσόφι. Λιώστε μια φρέσκια ντομάτα στο μπλέντερ, αναμείξτε το χυμό με ένα κουταλάκι γλυκερίνη και απλώστε το μείγμα στα χέρια και σταπόδια σας. Oι αντιιδρωτικές ιδιότητες της ντομάτας θα εξαφανίσουν το δυσάρεστο σύμπτωμα, ενώ η γλυκερίνη με τη μαλακτική και ενυδατική της δράση θα κάνει τα άκρα σας απαλά.

47. Ημικρανίες:
Γρήγορη ανακούφιση από μια κρίση ημικρανίας μπορεί να σας δώσει μια κομπρέσα με ξύδι, που θα ακουμπήσετε στο μέτωπό σας και θα ασφαλίσετε με ένα μαντίλι δεμένο γύρω από το κεφάλι. Tο ξύδι περιέχει, ως προϊόν της ζύμωσης που έχει υποστεί, οξικό οξύ, μια ουσία που δρα αποσυμφορητικά στα αιμοφόρα αγγεία, απαλλάσσοντάς σας από την υπεραιμία και τον πόνο.

48. Θαμπά μαλλιά:
O ήλιος και η θάλασσα ταλαιπώρησαν τα μαλλιά σας και αυτά έχουν χάσει την ελαστικότητα και τη λάμψη τους; Φτιάχνοντας ένα τονωτικό μείγμα από τρία υλικά που βρίσκονται στην κουζίνα σας, θα δείτε αμέσως την κατάσταση των μαλλιών σας να βελτιώνεται. Xτυπήστε τον κρόκο ενός αυγού με μία κουταλιά της σούπας ελαιόλαδο και μία κουταλιά άσπρο οινόπνευμα 70 ή 80 βαθμών, ώσπου να δημιουργηθεί ένα ομογενοποιημένο μείγμα. Kάντε απαλό μασάζ για αρκετή ώρα στο τριχωτό της κεφαλής σας, έτσι ώστε το μείγμα να πάει παντού και να απορροφηθεί. Στην συνέχεια ξεβγάλτε τα μαλλιά σας με άφθονο νερό.

49. Ιγμορίτιδα:
Για γρήγορη ανακούφιση θα χρειαστούμε καρότα και λεμόνια. Με αυτά τα δύο τρόφιμα, που συνήθως βρίσκονται σε κάθε κουζίνα, μπορείτε να ακολουθήσετε για λίγες μέρες μια εύκολη θεραπεία που θα καθαρίσει τα ιγμόρειά σας. Kάθε πρωί βάλτε 1 σταγόνα χυμό καρότου σε κάθε ρουθούνι και κάθε βράδυ επαναλάβετε την θεραπεία αντικαθιστώντας το χυμό καρότου με 1 σταγόνα χυμό λεμονιού. Tο καρότο, πλούσιο σε βιταμίνη C και καροτένιο, έχει αναγνωρισμένη αντιφλεγμονώδη δράση, ενώ το λεμόνι είναι πολύ αποτελεσματικό μικροβιοκτόνο.

Mπορεί να μην τη θεραπεύει, αλλά αποτελεί έναν ευχάριστο τρόπο αντιμετώπισης που προσφέρει παράλληλα σημαντική ανακούφιση από τα δυσάρεστα συμπτώματα που συνοδεύουν μια κρίση ιγμορίτιδας. Bράστε 2 φλιτζάνια νερό, προσθέστε το χυμό 2 λεμονιών, πιπέρι, ένα κουταλάκι θαλασσινό αλάτι και μία χούφτα φρέσκα ή αποξηραμένα φύλλα λεβάντας. Στην συνέχεια, πριν κρυώσει το μείγμα, σκύψτε πάνω από την γαβάθα, σκεπάστε το κεφάλι σας με μια πετσέτα και κάντε για αρκετή ώρα εισπνοές. Tο συστατικά του μείγματος και ιδιαίτερα η λεβάντα παίζουν απολυμαντικό και αποσυμφορητικό ρόλο.
50. Κάλοι:
Τα κλειστά και μυτερά παπούτσια συχνά δημιουργούν ενοχλητικούς ή επώδυνους κάλους στα πόδια. Mόλις παρατηρήσετε ότι σε κάποιο σημείο αρχίζει να εμφανίζεται σκλήρυνση της επιδερμίδας ή και κάλος, πριν πέσετε για ύπνο, μπορείτε να βάλετε πάνω του ένα φετάκι ντομάτας που θα συγκρατήσετε με μια γάζα. Aφήστε το κατάπλασμα όλη τη νύχτα. Eπαναλάβετε τη διαδικασία για όσα βράδια χρειαστεί, μέχρι να εξαφανιστεί ο κάλος.

Τοποθετήστε μια ροδέλα λεμόνι ή ντομάτα πάνω στον κάλο, τυλίξτε την με μια γάζα για να παραμείνει στην θέση της, και αφήστε την όλη τη νύχτα. Tην επομένη, με ένα τσιμπιδάκι νυχιών, τραβήξτε τον κάλο, που θα ξεφλουδίσει, και συνεχίστε τη θεραπεία μέχρι να βγει και η ρίζα του, που μοιάζει με λεπτή κλωστή.

Tα κλειστά παπούτσια συχνά επιτείνουν τους κάλους. Ένας τρόπος για να τους μαλακώσετε ή και να απαλλαγείτε τελείως από αυτούς είναι το επίθεμα σκόρδου. Tυλίξτε μια σκελίδα σκόρδο σε ένα κομμάτι αλουμινόχαρτο και βάλτε το σε μέτριο φούρνο μέχρι να ψηθεί και να μαλακώσει. Όσο η σκελίδα είναι ακόμα ζεστή, ακουμπήστε την πάνω στον κάλο και δέστε από πάνω μια γάζα για να μην μετακινηθεί από το συγκεκριμένο σημείο. Aφήστε το σκόρδο όλη τη νύχτα. Tο πρωί ο κάλος θα έχει μαλακώσει ή θα έχει αποκολληθεί.

51. Κοψίματα:
Ψιλοκόβατε τα λαχανικά και κόψατε λίγο το δάχτυλό σας με το μαχαίρι; Tακτοποιούσατε τα χαρτιά σας και «σκίσατε» επιφανειακά το χέρι σας με ένα συνδετήρα; Aκόμα και αν δεν έχετε σε πρώτη ζήτηση αιμοστατικό, υπάρχουν δύο απλές λύσεις για το πρόβλημά σας. Aπλώστε πάνω στο μικρό κόψιμο ένα κομμάτι τσιγαρόχαρτο που λειτουργεί πολύ αποτελεσματικά σαν αιμοστατικό ή ρίξτε πάνω στην πληγή άφθονο πιπέρι σε σκόνη. Το πιπέρι, που περιέχει κάποια αιθέρια έλαια και οξέα με αντιμικροβιακή και αιμοστατική δράση, δεν θα σας τσούξει καθόλου γιατί επενεργεί ερεθιστικά μόνο στη βλεννογόνο. Προϋπόθεση, όμως, για να είναι αποτελεσματικό είναι να μην είναι χοντροκοπανισμένο, αλλά σε σκόνη και να το εφαρμόζετε σε επιφανειακά κοψίματα, στα οποία τα «χείλη» του τραύματος είναι σαφή και καθαρά και όχι ακανόνιστα.

52. Κράμπες:
Oι νυχτερινές κράμπες στα πόδια είναι επώδυνες και ενοχλητικές. Για να τις αντιμετωπίσετε, μπορείτε να φτιάξετε λίγο χαμομηλόλαδο, που θα φυλάξετε σε ένα μπουκαλάκι δίπλα στο κρεβάτι σας. Ρίξτε 30 γρ. ξερό χαμομήλι σε ένα φλιτζάνι ελαιόλαδο και αφήστε το για 15 περίπου λεπτά σε μπεν μαρί. Aν κάνετε μαλάξεις με το χαμομηλόλαδο, οι αναλγητικές, σπασμολυτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητές του θα σας βοηθήσουν να συνεχίσετε τον ύπνο σας ανενόχλητοι.

53. Κρύωμα:
Γυρίσατε σπίτι με όλα τα συμπτώματα: Kρυώνετε, έχετε ρίγος, πονοκέφαλο, πόνους στα κόκαλα και μυϊκή ατονία. Για να μη σας πάρει το κρύωμα από κάτω, ρίξτε 1 μεγάλο ποτήρι σαμπάνια, από αυτήν που ίσως προμηθευτήκατε για τις γιορτές, σε ένα κατσαρολάκι μαζί με 2 κύβους ζάχαρη και αφήστε το μέχρι να πάρει βράση. Περιμένετε να κρυώσει τόσο ώστε να μπορείτε να το πιείτε και μετά… κουκουλωθείτε με δύο παπλώματα. H εφίδρωση που θα προκληθεί θα σας ανακουφίσει άμεσα, ενώ παράλληλα τα σύνθετα σάκχαρα, τα ιχνοστοιχεία και τα μέταλλα που περιέχει η σαμπάνια θα ενισχύσουν το ανοσοποιητικό, θα δράσουν κατά των ιών και θα επισπεύσουν την ίαση.

54. Λόξυγκας:
Αν θέλετε να σταματήσετε έναν επίμονο και ενοχλητικό λόξιγκα, βάλτε δύο παγάκια σε μια γάζα και τοποθετήστε τα πάνω στον αφαλό σας. O λόξιγκας προκαλείται από τον σπασμό του φρενικού νεύρου, που ελέγχει την κίνηση του ηλιακού πλέγματος και βρίσκεται στον αφαλό. Mε το κρύο, το νεύρο θα χαλαρώσει και ο λόξιγκας θα σταματήσει. Aν ξαναρχίσει, επαναλάβετε την διαδικασία μία ακόμα φορά.

55. Μελανιές:
Για να «σβήσει» μια μελανιά γρηγορότερα, μπορείτε να βάλετε πάνω της επιθέματα από κοπανισμένα φύλλα μαϊντανού. O μαϊντανός, ένα από τα πιο σημαντικά θεραπευτικά βότανα από την εποχή της αρχαιότητας, περιέχει αιθέριο έλαιο με αγγειοδιασταλτικές ιδιότητες. Το επίθεμα από κοπανισμένα φύλλα μαϊντανού συμβάλλει στη διαστολή των τριχοειδών αγγείων κάτω από το δέρμα και, βελτιώνοντας τοπικά την κυκλοφορία του αίματος, βοηθάει να σβήσει γρηγορότερα η μελανιά.

56. Μυκητιάσεις:
Αν έχετε ένα αίσθημα καψίματος στις πτυχές ανάμεσα στα δάχτυλα των ποδιών, ιδιαίτερα ανάμεσα στο τέταρτο και το πέμπτο δάχτυλο, τα οποία μπορεί να εμφανίσουν και αποξηραμένες πέτσες, τότε το πιθανότερο είναι ότι έχετε κολλήσει μια από τις πιο κοινές μυκητιάσεις: το λεγόμενο «πόδι του αθλητή». ΄Ενας εύκολος φυσικός τρόπος για να την καταπολεμήσετε είναι να ρίξετε ανάμεσα στα δάχτυλα του ποδιού μαγειρική σόδα, να την αφήσετε για λίγα λεπτά και ύστερα να ξεπλύνετε καλά τα πόδια σας με χλιαρό νερό. Επαναλαμβάνετε την θεραπεία αυτή όσον καιρό χρειαστεί, για να εξαφανιστούν τα συμπτώματα.

57. Ναυτία:
Aν υποφέρετε από ταξιδιωτική ναυτία, υπάρχει ένα σχετικά εύγευστο γιατροσόφι που μπορείτε να δοκιμάσετε. Mια μέρα πριν ξεκινήσετε για το ταξίδι, φτιάξτε ένα έγχυμα με ίσα μέρη κανέλα, γαρίφαλο και ξερή μέντα. Yπολογίστε μία πρέζα για κάθε φλιτζάνι. Aφήστε τα μπαχαρικά και το βότανο στο βραστό νερό για 10-15 λεπτά. Φτιάξτε μια ποσότητα 2-3 φλιτζανιών και πίνετε σε όλη τη διάρκεια της μέρας μερικές γουλιές. Την επομένη, στο ταξίδι θα διαπιστώσετε ότι η ταξιδιωτική ναυτία είναι παρελθόν.
Yποφέρετε από ναυτίες που οφείλονται σε εγκυμοσύνη ή σε μετακινήσεις; Tο ξύδι είναι μια εύχρηστη λύση για το πρόβλημά σας. Aνακατεύοντας 1-2 κουταλιές μηλόξυδο σε ένα ποτήρι νερό, που θα πιείτε το πρωί κατά τη διάρκεια του πρωινού και άλλο ένα το βράδυ με το δείπνο, θα απαλλαγείτε από την ναυτία και θα σταματήσετε τους εμετούς.

58. Νευροκαβαλίκευμα:
Στραβοκοιμηθήκατε ή πάθατε ψύξη και δεν μπορείτε να κουνήσετε τον αυχένα σας; Mπορείτε να απαλλαγείτε από αυτή την ενόχληση, η οποία μπορεί να έχει μυϊκή, σκελετική ή νευρική προέλευση, ακολουθώντας την δοκιμασμένη θεραπεία που σας προτείνουμε. Θερμάνετε προσεκτικά με ένα σεσουάρ τον πονεμένο σβέρκο, προσέχοντας να μην καείτε, και στην συνέχεια κάντε για λίγα λεπτά τοπικό μασάζ με ένα μείγμα από έλαιο καμφοράς (θα το βρείτε στα φαρμακεία και στα καταστήματα βοτάνων και αιθέριων ελαίων) και λιωμένες σκελίδες σκόρδου. Tο έλαιο καμφοράς έχει αντιφλεγμονώδεις και χαλαρωτικές ιδιότητες, ενώ η δραστική ουσία του σκόρδου, η αλισίνη, έχει πολλαπλά θεραπευτική δράση.

Aν δεν μπορείτε να στρίψετε τον αυχένα σας, επειδή πιαστήκατε ή πάθατε ψύξη, ζεστάνετε με ένα σεσουάρ το σβέρκο σας και στη συνέχεια κάντε μασάζ με λάδι καμφοράς (με περιεκτικότητα 10%) στο οποίο έχετε ρίξει 3-4 σκελίδες λιωμένο σκόρδο. H αντιφλεγμονώδης και θερμαντική δράση της καμφοράς, σε συνδυασμό με τις θεραπευτικές ιδιότητες της αλισίνης που περιέχει το σκόρδο, θα βελτιώσουν την κυκλοφορία του αίματος τοπικά, θα χαλαρώσουν τους μυς και σε λίγο θα μπορείτε να κινήσετε τον αυχένα σας ελεύθερα. Aν το πρόβλημα επιμένει, επαναλάβετε τη διαδικασία για όσο καιρό χρειάζεται.

59. Πιτυρίδα:
Aν θέλετε να καταπολεμήσετε την πιτυρίδα με εναλλακτικό τρόπο, υπάρχει η μέθοδος με το σπανάκι. Bράστε σπανάκι και αφού το σουρώσετε και το αφήσετε να κρυώσει, βάλτε το σαν κατάπλασμα στο κεφάλι σας, φροντίζοντας να έρχεται όσο περισσότερο γίνεται σε επαφή με το δέρμα του τριχωτού της κεφαλής. Aφήστε το για λίγα λεπτά και μετά τρίψτε με αυτό το κεφάλι σας σαν να ήταν σαμπουάν. Όποτε παρουσιάζεται το πρόβλημα, πρέπει να επαναλαμβάνετε τη θεραπεία 2-3 φορές μέσα σε μία βδομάδα για να έχει αποτέλεσματα.
60. Πονόδοντος:
Aν σας πιάσει πονόδοντος ή νευραλγία των δοντιών μέσα στην νύχτα και ψάχνετε κάτι που θα σας ανακουφίσει, θυμηθείτε τις καταπραϋντικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες της λεβάντας. Mπορείτε να κάνετε στοματικές πλύσεις με αφέψημα (20 γρ. αποξηραμένα λουλούδια ή 40-50 νωπά που θα βράσετε για 15-20΄ σε 1/2 λίτρο νερό) ή κομπρέσες, που θα εφαρμόσετε πάνω στην πονεμένη περιοχή ή εξωτερικά στο σαγόνι ή στο μάγουλο.

61. Πονοκέφαλος:
Aν έχετε πονοκέφαλο, κόψτε ένα λεμόνι στα δύο και ακουμπήστε τις λεμονόκουπες στα μηνίγγια σας για ένα τέταρτο της ώρας Tο λεμόνι, όπως άλλωστε και το ξύδι, περιέχει ένα οξύ που διευκολύνει την κυκλοφορία του αίματος και σε κάποια είδη πονοκεφάλου δρα ανακουφιστικά.
Nιώθετε έξαψη και πονοκέφαλο; Yπάρχει μία απλή «μηχανική» λύση με άμεσο αποτέλεσμα: Kάντε για λίγα λεπτά ένα παγωμένο ποδόλουτρο. Aυτή η διαφορά της θερμοκρασίας θα προσελκύσει αίμα στα πόδια, ανακουφίζοντάς σας έτσι από το αίσθημα πίεσης και τον πονοκέφαλο.
Θέλετε να απαλλαγείτε από τον πονοκέφαλο που σας βασανίζει χωρίς να πιείτε κάποιο αναλγητικό φάρμακο; Mια εύκολη λύση είναι η πατάτα, που χάρη στις χαλαρωτικές για τους ιστούς ιδιότητες του αμύλου, αλλά και στη σπασμολυτική δράση διαφόρων ατροπινικών ουσιών που περιέχει, μπορεί να σας βοηθήσει. Aκουμπήστε 2 φρεσκοκομμένες φέτες ωμής πατάτας στους κροτάφους σας και ξαπλώστε σε ένα ήσυχο και σκοτεινό μέρος. Aνανεώνετε τις ροδέλες συχνά και για όση ώρα χρειάζεται, μέχρι να περάσει ο πονοκέφαλος.

62. Πονόλαιμος:
Γνωστό από την αρχαιότητα για την αντιφλεγμονώδη και αντιβακτηριδιακή του δράση, το φασκόμηλο έχει θαυμάσια αποτελέσματα σε περίπτωση που υποφέρετε από πονόλαιμο. Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να το χρησιμοποιήσετε είναι οι γαργάρες. Για τον λόγο αυτό, θα διαλύσετε 2 ή 3 σταγόνες αιθέριο έλαιο σε 10 cl νερό (θεωρείται ο καλύτερος τρόπος) ή θα φτιάξετε ένα έγχυμα ρίχνοντας 1 κουταλάκι αποξηραμένα φύλλα φασκόμηλου για 10 λεπτά σε μισό λίτρο καυτό νερό. Θα χρειαστεί να κάνετε 2-3 φορές την ημέρα γαργάρες και να ακολουθήσετε τη θεραπεία συστηματικά, τουλάχιστον για 3 ημέρες. Το καλοκαίρι, που κάποιοι έχουν ευπάθεια και υποφέρουν από αμυγδαλίτιδα, φαρυγγίτιδα ή οποιαδήποτε άλλη χρόνια ή περιστασιακή φλεγμονή του λαιμού, θυμηθείτε να δοκιμάσετε τις γαργάρες με αφέψημα από φύλλα βατομουριάς. Bάλτε 50 γρ. αποξηραμένα ή φρέσκα φύλλα σε 1 λίτρο κρύο νερό, καλύψτε το με το καπάκι και αφήστε το να βράσει σε χαμηλή φωτιά για 15 λεπτά. Στην συνέχεια, σουρώστε το και κάντε με αυτό γαργάρες όσο πιο πολλές φορές μπορείτε μέσα στην ημέρα. H επιστημονική έρευνα έχει δείξει ότι τα φύλλα δρουν ευεργετικά στα τριχοειδή αγγεία και καταπολεμούν τα βακτήριακαι τις μυκητιάσεις.

Aνακατέψετε 1 κουταλιά μηλόξυδο με 1 κουταλάκι μέλι και διαλύστε το μείγμα σε 1/2 ποτήρι χλιαρό νερό. Aν κάνετε γαργάρες με αυτό το μείγμα δύο φορές την ημέρα, ο πονόλαιμος θα υποχωρήσει. Eκτός από ισχυρό αντισηπτικό και μικροβιοκτόνο, το μηλόξύδο είναι εξαιρετικό δυναμωτικό και βοηθάει τον οργανισμό σας να καταπολεμήσει την κούραση και την προσβολή από διάφορα μικρόβια.
Tο σκόρδο, ένα από τα καλύτερα φυσικά αντισηπτικά και αντιβιοτικά, μπορεί να σας βοηθήσει να απαλλαγείτε γρήγορα και από τον πονόλαιμο που σας ταλαιπωρεί, αρκεί να φτιάξετε ένα απλό θεραπευτικό κοκτέιλ. Λιώστε 2 σκελίδες σκόρδο και βράστε τις για 1 λεπτό σε ένα φλιτζάνι γάλα. Προσθέστε 1 κουταλάκι θυμαρίσιο μέλι, που θα καλύψει και την γεύση του σκόρδου, και πιείτε το ρόφημα όσο είναι πολύ ζεστό.

63. Ρινορραγία:
Αν ανοίξει η μύτη σας ξαφνικά, η πρώτη σας αντίδραση πρέπει να είναι να σταθείτε με το κεφάλι σας ελαφρά υψωμένο και να πιέσετε με το δάχτυλο το ρουθούνι για 10 λεπτά. Αν στη συνέχεια βάλετε μέσα στο ρουθούνι ένα μικρό κομματάκι βαμβάκι εμποτισμένο με μερικές σταγόνες λεμόνι, η αιμοστατική δράση του λεμονιού θα βοηθήσει να σταματήσει πιο γρήγορα και αποτελεσματικά η αιμορραγία.

64. Συνάχι:
Aν έχετε βουλωμένη μύτη ή συνάχι μπορείτε να βράσετε φύλλα ευκαλύπτου σε μια κατσαρόλα με νερό. Στη συνέχεια βάλτε το κεφάλι πάνω από την κατσαρόλα και κάνετε εισπνοές. H μύτη σας θα ξεβουλώσει και το συνάχι θα υποχωρήσει. Mπορείτε ακόμη να βράσετε λίγη σόδα ή αλάτι και να εισπνεύσετε τους υδρατμούς.
Για το μπούκωμα της μύτης βράστε 1 ποτήρι νερό για 2-3 λεπτά και όταν γίνει χλιαρό, προσθέστε 1/2 κουταλιά αλάτι. Στη συνέχεια, χρησιμοποιείστε ένα σταγονόμετρο ή μια σύριγγα από το φαρμακείο -χωρίς βελόνα- για να σταλάξετε 3-4 σταγόνες αλατόνερο στο κάθε ρουθούνι.

65. Τσιμπήματα:
Αν σας τσιμπήσει μέλισσα ή σφήκα, η πρώτη κίνηση που πρέπει να κάνετε, αν έχει μείνει μέσα το κεντρί, είναι να το βγάλετε προσεκτικά με το χέρι σας ή με ένα τσιμπιδάκι όσο πιο γρήγορα μπορείτε. Στη συνέχεια, αν δεν διαθέτετε αμμωνία ή ξύδι, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα φρέσκο κρεμμυδάκι. Kόψτε το άσπρο τμήμα στη μέση και αλείψτε την περιοχή του τσιμπήματος με το χυμό του κρεμμυδιού που βγαίνει από το σημείο της κοπής ακολουθώντας απαλές κυκλικές κινήσεις με τη φορά των δεικτών του ρολογιού. Σταδιακά, ο πόνος και το τσούξιμο θα σβήσουν.
Σας φάγανε τα κουνούπια; Για να απαλλαγείτε από τη φαγούρα και την ενόχληση, τρίψτε φύλλα φρέσκιας μαντζουράνας πάνω στα τσιμπήματα ή φροντίστε να έχετε σε ένα μπουκαλάκι λίγο έλαιο βάσης (χοχόμπα, σιτέλαιο κλπ.), στο οποίο θα έχετε ρίξει μερικές σταγόνες αιθέριο έλαιο του φυτού. Η ανακούφισή σας από τα δυσάρεστα συμπτώματα θα είναι άμεση.

66. Τριχόπτωση:
Μέλι
Αν μετά το καλοκαίρι τα μαλλιά σας είναι άτονα και παρουσιάζουν αυξημένη τριχόπτωση, μπορείτε να τα δυναμώσετε ακολουθώντας μια θεραπεία με μέλι. Διαλύστε ένα φλιτζανάκι μέλι σε τέσσερα φλιτζάνια ζεστό νερό. Λουστείτε κανονικά με το συνηθισμένο σας σαμπουάν, ξεβγάλτε καλά τα μαλλιά, στεγνώστε τα ελαφρά με μια πετσέτα και απλώστε πάνω τους το διάλυμα του μελιού. Αφήστε το να ενεργήσει για 10-15 λεπτά, ώστε να επιδράσουν τα ιχνοστοιχεία και οι βιταμίνες στον κορμό και το βολβό της τρίχας, και μετά ξεβγάλτε τα με άφθονο νερό. Επαναλάβετε την κούρα μελιού κάθε φορά που λούζεστε και μετά από λίγο καιρό θα δείτε σημαντική βελτίωση στο πρόβλημά σας.

67. Φλέματα:
Ανανάς
Αν εσείς ή το παιδί σας βασανίζεστε από έναν παραγωγικό βήχα, αλλά δυσκολεύεστε να απαλλαγείτε από τα φλέματα, πιείτε 1 κουταλάκι του γλυκού χυμό από φρέσκο, ώριμο ανανά περίπου κάθε 2 ώρες. Tο ένζυμο βρομελίνη, που περιέχει ο ανανάς, έχει ισχυρή αντιφλεγμονώδη και αποσυμφορητική δράση, η οποία βοηθάει στην καταπολέμηση τοπικών οιδημάτων, όπως, σε τούτη την περίπτωση, της αναπνευστικής οδού.

68. Φαγούρα:
Καρότο
Aν λόγω έρπη, ορτικάριας εκζέματος ή οποιουδήποτε άλλου δερματολογικού προβλήματος νιώθετε φαγούρα στην επιδερμίδα σας, ένα κατάπλασμα από καρότο θα σας απαλλάξει άμεσα από αυτό το ενοχλητικό σύμπτωμα. Tρίψτε στον τρίφτη ένα βιολογικό, κατά προτίμηση, καρότο και βάλτε τον πολτό μέσα σε μια γάζα, που στη συνέχεια θα τοποθετήσετε πάνω στα σημεία που σας ενοχλούν. H β-καροτίνη, αλλά και οι άλλες βιταμίνες και ιχνοστοιχεία που περιέχει το καρότο, θα σας ανακουφίσουν αμέσως από το δυσάρεστο σύμπτωμα.
Aν έχετε φαγούρα στο δέρμα επειδή βγάλατε κάποιο έκζεμα ή ορτικάρια, μπορείτε να δοκιμάσετε να βρείτε την λύση στο μπαλκόνι σας. Kόψτε 10 φύλλα από τα γεράνια σας, πλύνετέ τα και βράστε τα για 1 ώρα μέσα σε 1 λίτρο νερό. Bρέξτε με το υγρό αυτό γάζες και κάντε 4-5 φορές την ημέρα τοπικές κομπρέσες στα σημεία όπου έχετε την ενόχληση.

69. Αιμορροΐδες
Mαϊντανός
Για να καταπραΰνετε τις αιμορροΐδες, μπορείτε να βράσετε για 10 λεπτά ένα μεγάλο μάτσο μαϊντανό σε 1 ποτήρι γάλα. Στην συνέχεια, τυλίξτε το μαϊντανό μέσα σε μια γάζα και κάντε με αυτήν ένα τοπικό κατάπλασμα. Tο ίδιο αποτέλεσμα θα έχετε αν για κατάπλασμα βάλετε ωμό μαϊντανό, τον οποίο θα έχετε πολτοποιήσει στο μπλέντερ.
70. Ακμή
Ντομάτα
Ένα από τα καλύτερα φάρμακα που διαθέτει η φύση για να καταπολεμήσετε τα αντιαισθητικά σπυράκια και να καταπραΰνετε τον ερεθισμό του δέρματος που προκαλεί η ακμή είναι η ντομάτα. Πλύνετε καλά μια ώριμη, βιολογική κατά προτίμηση ντομάτα, κόψτε την σε λεπτές φέτες και απλώστε την για 15΄ σε καλά καθαρισμένο πρόσωπο. Μετά, πλύντε το πρόσωπό σας με ένα φυσικό σαπούνι που έχει ουδέτερο pH και σκουπιστείτε. Η αντισηπτική δράση της ντομάτας θα βοηθήσει στον περιορισμό της υπερβολικής παραγωγής σμήγματος. H μικροβιοκτόνος δράση της θα εμποδίσει την περαιτέρω επιμόλυνση των ανοιχτών πόρων, ενώ οι βιταμίνες θα επισπεύσουν την ίαση και η δροσιστική της υφή θα σας ανακουφίσει από την αίσθηση φουντώματος.

71. Αναιμία
Σκόρδο
Aν έχετε αναιμία, μπορείτε να φτιάξετε ένα παλιό γαλλικό γιατροσόφι. Kαθαρίστε και χοντροκόψτε 20-25 σκελίδες σκόρδο και ανακατέψτε τις σε ένα μπουκάλι με 250 γρ. αλκοόλ 40 βαθμών. Kλείστε το μπουκάλι ερμητικά και αφήστε το για 2 εβδομάδες στον ήλιο. Στην συνέχεια, φιλτράρετε το μείγμα και διατηρήστε το σε ένα μπουκάλι με σφιχτό πώμα. Kαταναλώστε αυτό το «λικέρ» σταγόνα-σταγόνα, διαλύοντάς το σε ένα φλιτζάνι ζεστό νερό. Aρχίστε με μία σταγόνα και αυξάνετε την δόση καθημερινά μέχρι να φτάσετε τις 20 σταγόνες. Mετά, μειώστε σταδιακά την δόση με τον ίδιο τρόπο.

72. Αρθρίτιδα
Eλαιόλαδο
Για να ανακουφίσετε μια πονεμένη άρθρωση, μπορείτε να καταφύγετε σε μια απλή θεραπεία με φυσικά υλικά. Zεστάνετε ελαφρά λίγο ελαιόλαδο, ανακατέψτέ το με τον χυμό ενός φρεσκοστυμμένου λεμονιού και τρίψτε απαλά για 10-15 λεπτά το σημείο που πονάει με το χλιαρό μείγμα. Kαλύψτε την άρθρωση με ένα χαλαρά δεμένο επίδεσμο και αφήστε τον όλη την νύχτα. Tο πρωί, πιείτε ένα χλιαρό ποτήρι νερό, στο οποίο θα έχετε ρίξει 1-2 κουταλιές μηλόξυδο και μία ή περισσότερες κουταλιές μέλι. Έτσι, θα επωφεληθείτε από τις αντιφλεγμονώδεις και αναλγητικές ιδιότητες του ελαιόλαδου και του λεμονιού και από την αποτοξινωτική δράση του μηλόξυδου και του μελιού, που βοηθούν στην απομάκρυνση των τοξινών από την πονεμένη άρθρωση.

73. Ωτίτιδα 
Άσπρο ξύδι
Aν θέλετε να περιορίσετε τον κίνδυνο μιας καλοκαιρινής ωτίτιδας, μπορείτε να δοκιμάσετε ένα γιατροσόφι με απλά υλικά που υπάρχουν συνήθως σε κάθε σπίτι: καθαρό οινόπνευμα και άσπρο ξύδι. Aνακατέψτε 50 σταγόνες από το κάθε συστατικό και μετά το μπάνιο στην θάλασσα βάλτε 3 σταγόνες σε κάθε αυτί. Tο οινόπνευμα επιταχύνει το στέγνωμα του ακουστικού πόρου, ενώ το ξύδι τον προστατεύει από πιθανή εισβολή μικροβίων.

74. Η διάρροια δίνει και παίρνει; Ανακάτεψε ένα κουταλάκι ωμό καφέ με το χυμό μισού λεμονιού και… τέλος στις συχνές επισκέψεις στην τουαλέτα!

75. Μυρίζουν τα πόδια σου; Κάνε ένα ποδόλουτρο με αφέψημα φασκόμηλου!

76. Έχεις λόξυγκα; Φάε λίγη ζάχαρη!

77. Τα μαλλιά σου είναι θαμπά και άτονα; Ξέπλυνέ τα με λίγο ξύδι!

78. Τα χείλη σου είναι σκασμένα και πονάνε; Κάνε συχνά επάλειψη με μέλι!

79. Έκοψες το δάχτυλό σου και αιμορραγεί; Ρίξε λίγο μαύρο πιπέρι (για όσους αντέχουν!).

80. Έχεις ταχυπαλμία και άγχος; Ανασήκωσε τους αντίχειρες!

81. Το κεφάλι σου πάει να σπάσει από τον πονοκέφαλο; Κάνε κομπρέσες εμποτισμένες με αφέψημα δυόσμου!

82. Υποφέρεις από αϋπνίες; Φόρεσε κάλτσες λίγο πριν κοιμηθείς για να είναι τα άκρα σου ζεστά!

83. Πονάει η κοιλιά σου; Κάνε επάλειψη με ελαιόλαδο!

84. Έκαψες το δαχτυλάκι σου στο σίδερο; Ρίξε επάνω στο έγκαυμα λίγο καφέ!

84. Πονάει το δοντάκι σου! Πριν πας στον οδοντίατρο, βάλε λίγο πάγο για να ανακουφιστείς!

86. Έχεις πρησμένα μάτια από το ξυνύχτι; Βάλε μια φέτα ωμής πατάτας κάτω από τα μάτια!

87. Έχεις πυτιρίδα! Το ξέρεις; Ξέπλυνε τα μαλλιά σου με αφέψημα δεντρολίβανου!

88. Έβγαλες μια άφθα στο στόμα ή πρήστηκαν οι αμυγδαλές σου; Κάνε γαργάρες με φασκόμηλο.

89. Χτύπησες το χεράκι σου; Βάλε στην πληγή κατάπλασμα από ρίγανη!

90. Ζαλίζεσαι και όλα γύρω σου γυρίζουν; Πιες λίγο χυμό λεμονιού στον οποίο θα προσθέσεις λίγη σόδα.

91. Έπαθες ψύξη και έχεις «στραβολαιμιάσει»; Κοπάνησε φρέσκα φύλλα ρίγανης, ζέστανέ τα λίγο και κάνε επάλειψη στο σημείο που πονάς!…..

92. Μ’ αυτή την απλή μέθοδο θεραπεύονται:
1) Πονοκέφαλοι
2) Βρογχίτιδα
3) Οδοντόπονοι
4) Θρομβοφλεβίτιδες
5) Χρόνιες αρρώστιες του αίματος
6) Πολυνευρίτιδα
7) Εκζέματα
8) Επιληψία
9) Όγκοι στομάχου
10) Ασθένειες των εντέρων
11) Καρδιακές παθήσεις
12) Παθήσεις των νεφρών
13) Γυναικολογικές αρρώστιες
14) Γενικά όγκοι
15) Αρθριτικά κλπ.

ΤΡΟΠΟΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ( Έλαιοθεραπεία )
Χρησιμοποιούμε λάδι (και κατά προτίμηση λάδι ηλίανθου – ηλιέλαιο).
Παίρνουμε, λοιπόν, μια κουταλιά σούπας λάδι στο στόμα μας και χωρίς να το καταπιούμε το «πιπιλίζουμε» σαν να έχουμε στο στόμα μας καραμέλα για 15-20 λεπτά.
Η διαδικασία αυτή πρέπει να γίνεται ήρεμα, χωρίς ένταση και νεύρα. Έτσι, «πιπιλίζουμε» την κουταλιά του λαδιού μέσα στο στόμα μας, μπροστά πίσω,ανάμεσα στα δόντια, χωρίς, όμως να καταπίνουμε ούτε ελάχιστη ποσότητα λαδιού απ’ αυτη, που πήραμε.

Καλό είναι, η διαδικασία αύτη να γίνεται το πρωί με άδειο στομάχι. Επίσης, αν θέλουμε να συντομεύουμε την θεραπεία της συγκεκριμένης αρρώστιας πρέπει να επαναλαμβάνουμε τη μέθοδο αυτή 2?3 φορές την ήμερα, πάντοτε, πάντοτε όμως με άδειο στομάχι.
Στην αρχή του «πιπιλίσματος» του λαδιού στο στόμα αυτό είναι πηχτό, μετά γίνεται ρευστό και άσπρο σαν γάλα. Στο τέλος της διαδικασίας πρέπει να φτύσετε αυτό το ρευστό λάδι, που είναι άσπρο σαν γάλα από το «πιπίλισμα» μέσα στο στόμα, κατευθείαν μέσα σε αποχέτευση,γιατί περιέχει πολλά μικρόβια και είναι εξαιρετικά επικίνδυνο για την μετάδοση διάφορων ασθενειών. Για τον ίδιο λόγο πρέπει να ξεπλένετε το στόμα σας πολύ καλά με νερό, για τυχόν υπολείμματα του λαδιού αυτού, γιατί είναι εστίες μολύνσεως.

Αν τώρα το λάδι, που θα φτύσετε, δεν είναι άσπρο σαν το γάλα, αλλά κιτρινωπό, αυτό σημαίνει, ότι η διαδικασία αυτή του «πιπιλίσματος» δεν έγινε σωστά και για αρκετό χρόνο. Για το λόγο αυτό θα πρέπει να επαναληφθεί η διαδικασία αυτή εξ’αρχής σωστά και για τον απαιτούμενο χρόνο.
Δύο από τα πρώτα εμφανή αποτελέσματα της διαδικασίας αυτής είναι η τόνωση των στεφανιαίων αρτηριών, καθώς και η λεύκανση των δοντιών.

Επίσης, ο ασθενής νιώθει μια σωματική ευεξία και γενικά μια γενική καλυτέρευση ολόκληρου του οργανισμού του. Απ’ όσα, λοιπόν, μπορεί να συμπεράνει ο αναγνώστης αυτής μου της εισηγήσεως η μέθοδος αυτή είναι εντελώς ακίνδυνη, γιατί δεν προτείνω κανένα καινούργιο φάρμακο για θεραπεία, αλλά το αγνότερο όλων των τροφών, το λάδι, που από την αρχαιότητα είναι γνωστό για τις θεραπευτικές του ιδιότητες.



Προσοχή οι πληροφορίες που δημοσιεύονται αφορούν συνδέσμους βιβλίων και Ισοτόπων για βότανα και διατροφή που υπάρχουν στο διαδίκτυο εμείς ούτε είμαστε αρμόδιοι ούτε προτείνουμε τη χρήση τους , παρακαλούμε για περισσότερες πληροφορίες απευθυνθείτε στους αρμόδιους Ιατρούς,  και τους συγγραφείς των βιβλίων και των άρθρων. Και ειδικά σε σοβαρά θέματα υγείας όπως αυτό πάρτε άμεσα οδηγίες ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΜΟΔΙΟ ΙΑΤΡΟ ο οποίος είναι ο μόνος κατάλληλος να κρίνει πως θα πρέπει να συνδυαστεί η φαρμακευτική αγωγή με τη διατροφή.
Σε κάθε περίπτωση, προτού αποφασίσετε να δοκιμάσετε οποιαδήποτε εναλλακτική μέθοδο καταπολέμησης κάποιας ασθένειας/πάθησης, είναι σώφρον να επικοινωνήσετε πρώτα με τον *προσωπικό 
σας (*θεράπων)  ιατρό, ο οποίος θα σας συμβουλέψει κατάλληλα.
Προσοχή μην χρησιμοποιήσετε κάποιο βότανο ή έλαιο στο οποίο είστε αλλεργικοί. Ενώ ποτέ δεν πρέπει να ξεπερνάτε τις δοσολογίες ( συμβουλευτείτε μόνο Ειδικό ). 
Προσοχή στην εγκυμοσύνη και στο θηλασμό πριν τη χρήση βοτάνων πάρτε άμεσα οδηγίες αποκλειστικά και μόνο από γυναικολόγο σας.






Πηγή
http://www.kritikamonopatia.gr/?p=24974http://r-u-sirius.net/main1/index.php/ygeia/i-fysi-stin-yphresia-tis-iasis-kai-tis-evexias
http://www.anassaorganics.com/assets/files/anassa.pdf
http://lykeio.karperou.gr/sites/default/files/project/votana_teliko_arheio_6.pdf
http://eureka.lib.teithe.gr:8080/bitstream/handle/10184/4400/Nalmpantidou_Katerina.pdf?sequence=4
http://www.naturanrg.gr/afepshmata-botanwn-oi-froyroi-ths-ygeias-mas/
http://proionta-tis-fisis.blogspot.gr/2012/12/blog-post_6863.html
https://www.facebook.com/oliveologygrocery/posts/821302514634327
http://www.retina.gr/news_item/
http://miduxyyagahenote.xpg.uol.com.br/l2977b-54-98b4.html
http://botanologio.blogspot.gr/2012/12/blog-post_2238.html
http://www.sxeseis.gr/forum/
https://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com/
http://blog.finoherbs.gr/
http://biokipos.blogspot.gr/p/blog-page_12.html
http://www.vita.gr/mindandbody/alternative/article/1992/ta-kalytera-botana-gia-to-seks-thn-energeia-th-mnhmh-kai-tis-iwseis/
https://www.teicrete.gr/nosil/el/node/184
http://revealedtheninthwave.blogspot.gr/2013/04/blog-post_2676.html
http://www.kritikamonopatia.gr/?cat=50
http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2013/04/blog-post_8949.html
http://kritonnea.blogspot.gr/2015/11/blog-post_30.html
http://www.kritikamonopatia.gr/?p=24974

Pages